บทที่ 2537

หลังจากได้ยินคำพูดของมาโกโตะ รูมิโกะก็ตัวแข็งทื่อ

"ฉันเข้าใจแล้ว!" เธออุทานด้วยเสียงสั่นเครือ “เหตุผลที่ฮาร์วีย์ให้ฉันดูวิดีโอและพาฉันมาที่นี่ก็เพื่อให้ตัวเองพ้นจากอาชญากรรมที่เขาก่อ! นายหญิงวอล์คเกอร์ได้บอกความจริงกับเราแล้ว! ฮาร์วีย์คือฆาตกร!”

รูมิโกะสัมผัสได้ถึงโอกาสที่ชินคาเงะเวย์จะบุกฮ่องกงได้เมื่อได้ยินเรื่องที่ดินบริเวณวงแหวนรอบนอก

ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ ความจริงจะสำคัญอะไร? เห็นได้ชัดว่ามาโกโตะพยายามจะสื่อถึงเรื่องนั้นให้รูมิโกะฟัง

ฮาร์วีย์หรี่ตามองรูมิโกะซึ่งยังคงนอนอยู่บนพื้น

"คุณทาเคอิ แน่ใจนะว่าจะหันหลังให้กับมโนธรรมในใจของตัวเองแบบนี้? คุณอยากให้ผมเป็นแพะรับบาปจริง ๆ หรือ?”

รูมิโกะยังคงเงียบ มาโกโตะสูดลมหายใจลึก ดวงตาของเขาจ้องเขม็งอยู่ก่อนแล้ว เขาก้าวไปข้างหน้าและจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเย็นชา

“เธอไม่ได้หันหลังให้มโนธรรมของตัวเอง และแน่นอนว่าแกไม่ใช่แพะรับบาป! แกเป็นคนทำเรื่องนี้! และในเมื่อจะเป็นฆาตกร แกก็ต้องชดใช้! คืนนี้แกจะถูกฝังไปพร้อมกับน้องชายของฉัน!”

ไม่มีใครประหลาดใจหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

แครอลดูเย็นชาอย่างไม่น่าเชื่อ ทันทีที่เธอทำสัญญาฮาร์วีย์ก็ถูกกำหนดให้มีความผิดแม้ว่าเขาจะไม่ได้ฆ่านาโอโตะก็ตาม

ฮาร์วีย์จ้องมองไปยังชาวประเทศหมู่เกาะด้วยสายตาที่หรี่ลงก่อนจะหลีกเลี่ยงการจ้องมองมาโกโตะ จากนั้นเขาก็ยิ้มเบา ๆ

“ดูสิการโยนความผิดให้ผู้บริสุทธิ์มันง่ายขนาดไหน นี่คือวิถีทางที่มนุษย์ก้าวไปเพื่อความมั่งคั่งและผลกำไร!”