บทที่ 2542

ตระกูลทาเคอิที่เหลืออาจไม่รู้จักฮาร์วีย์ดีนัก แต่มากิคิดว่าเขาเข้าใจดีว่าฮาร์วีย์เป็นใคร

ตัวอย่างเช่นฮาร์วีย์เป็นหัวหน้าสาขาของหลงเหมินผู้ซึ่งเอาชนะชินคาเงะเวย์ในมอร์ดูได้ ย้อนกลับไปในตอนนั้น ไม่มีสมาชิกชินคาเงะเวย์คนใดในมอร์ดูที่บรรลุได้ถึงระดับเทพสงคราม ดังนั้นมากิจึงคิดว่าฮาร์วีย์ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดที่เขาจำเป็นต้องหงอให้

นั่นเป็นเหตุผลที่ชายสูงอายุดูเมินเฉย ในตอนที่ฮาร์วีย์ตบมาโกโตะและปฏิบัติต่อลูกชายของเขาเรากับเด็กไม่มีสมอง แทนที่จะเสียอารมณ์ เขาบังคับตัวเองให้สงบลง

ในขณะเดียวกัน ฮาร์วีย์ก็มองไปที่มากิด้วยความสนใจอย่างมาก เขาไม่ได้ข่มขู่หัวหน้าทาเคอิเลย อันที่จริงเขารู้สึกสงสัยเกี่ยวกับตัวของชายชราเล็กน้อยเสียมากกว่า

อย่างมากที่สุด มากิก็เป็นเพียงทหารชั้นสูง ฮาร์วีย์ล่ะสงสัยจริง ๆ ว่าใครที่ทำให้เขากล้ามาสร้างความโกลาหลบนแผ่นดินของประเทศ H แบบนี้

“พ่อหนุ่ม วันนี้ทุกอย่างจบลงแล้ว! ฉันรับรู้ถึงเหตุการณ์ของนาโอโตะแล้ว ฉันจะให้สถานทูตของประเทศหมู่เกาะให้ความร่วมมือกับสถานีตำรวจฮ่องกงและลาสเวกัสในการสอบสวนเรื่องนี้อย่างรอบคอบ ถ้าสิ่งที่นายพูดเป็นเรื่องจริง ในนามของตระกูลทาเคอิ เราจะไม่ถือโทษโกรธนายอีก ตำรวจสากลก็จะไม่จับกุมนายด้วยเช่นกัน”

มากิวางมาดของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ออกมา รัศมีของเขาฉายไปทั่วลานบ้านในขณะนั้น

“ยิ่งไปกว่านั้น ฉันคือมากิ ทาเคอิ หัวหน้าตระกูลทาเคอิ และเป็นผู้อาวุโสแห่งชินคาเงะเวย์! ฉันเป็นคนรักษาคำพูด! นายกลับไปได้แล้ว แต่ก่อนกลับ นายต้องมีคำอธิบายที่ชอบธรรมให้กับลูกชายของฉันก่อน เพราะว่านายฆ่าผู้ติดตามของเขาไปมากมาย ซึ่งก็สมควรแล้วที่นายจะต้องเป็นคนชดใช้”

ความมั่นใจของมากิเด่นหราบนใบหน้าของเขา ในความรู้สึกนึกคิดของเขา เมื่อคนที่มีสถานะอย่างเขาเอ่ยปากเรียกร้อง ฮาร์วีย์ก็ต้องแสดงความเคารพต่อเขาบ้าง สำหรับการเสียชีวิตของพวกระดับสูงของตระกูลทาเคอิ มากิจะไม่ติดใจเอาความอีกหากฮาร์วีย์สัญญาว่าจะมอบผลประโยชน์มหาศาลให้แก่เขาเป็นการชดเชย

“คำอธิบายที่ถูกต้อง? ชาวประเทศหมู่เกาะของคุณเคยมานั่งคิดให้ดี ๆ ไหมว่าตัวเองสมควรได้รับสิ่งนั้นหรือเปล่า?”

รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของฮาร์วีย์ ในวินาทีต่อมา เขากระทืบดาบยาวลงบนพื้นจนมันหักครึ่งทันที

แรงสั่นสะเทือนส่งใบมีดที่หักให้ปลิวว่อน มันติดอยู่ในลำคอของมาโกโตะในขณะที่ทุกคนเฝ้าดูสิ่งนั้นเกิดขึ้นโดยไม่อาจตอบโต้ได้ทัน