บทที่ 2562

“คุณรู้สึกมีอำนาจเหนือกว่าคนอื่นเพียงเพราะคุณทำงานกับคนนอกงั้นเหรอ?

“หรือคุณคิดว่าทุกคนจะเป็นเหมือนคุณที่ยอมคุกเข่าต่อคนอื่นง่าย ๆ โดยไม่ต้องลังเลเลย?”

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ ยอร์กโกรธมากขึ้นเมื่อเขาพูดต่อ เขาเหวี่ยงหลังมือไปที่ใบหน้าของเอลเมอร์ อีแวนส์และส่งเขาลอยออกไปอีกครั้ง

ใบหน้าของเอลเมอร์บวมไปหมด หลังจากที่คลานกลับขึ้นมาอย่างเอื่อยเฉื่อย เขาก็ถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยสีหน้าสยดสยองตามสัญชาตญาณหลังจากที่เห็นฮาร์วีย์เดินตรงเข้ามาหาเขา

“ผมจะให้โอกาสคุณขอโทษ ถ้าไม่อย่างนั้นคุณก็อย่าได้ฝันเลยว่าจะได้ออกไปจากที่นี่

“ผมรับประกันได้เลยว่าคุณและไฮเดอร์ บาวเออร์จะได้ตายภายในหนึ่งปี”

“แก…”

เอลเมอร์ตัวสั่นด้วยความโกรธ เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่หลังจากที่สบตาของฮาร์วีย์และรู้สึกถึงใบหน้าที่บวมของเขา เขาก็กลืนทุกคำกลับเข้าไป

ว่ากันว่าอิทธิพล อำนาจ เงิน และเส้นสายเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในปัจจุบัน...

แต่ในสถานที่เช่นนี้ ทักษะการต่อสู้เป็นปัจจัยในการตัดสินใจ

ไฮเดอร์จบเห่โดยสมบูรณ์

และเอลเมอร์ก็ถูกตบจนต้องลงไปกองกับพื้น

เขารู้ดีว่าตัวตนเขาจะไม่สามารถช่วยสถานการณ์ได้มากนักเนื่องจากเขามักจะพึ่งพาผู้คนจากดินแดนพระอาทิตย์ไม่เคยตกดินมาโดยตลอด

ในสถานการณ์นี้ ไม่มีทางที่เขาจะเทียบฮาร์วีย์ได้เลย

เอลเมอร์หายใจเข้าลึก ๆ และพยายามสบตาฮาร์วีย์ด้วยความยากลำบาก

“ฉันขอโทษ”

เพี๊ยะ!

“คนเราขอโทษแบบนี้เหรอ?!”

เพี๊ยะ!

“อาจารย์ของคุณไม่ได้สอนให้คุณรู้จักวิธีการขอโทษที่ถูกต้องเหรอ?!”

เพี๊ยะ!

“คุณไม่รู้หรือว่าคุณจะต้องคุกเข่าเพื่อแสดงความจริงใจด้วย?!”

ฮาร์วีย์เหวี่ยงฝ่ามือของเขาไปบนใบหน้าของเอลเมอร์อีกสองสามครั้งจนทำให้เขาต้องเซถอยหลัง

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวไปหมด สีหน้าของเขาในวินาทีนั้นเต็มไปด้วยความโกรธ