บทที่ 2614

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ ยอร์กเหวี่ยงหลังมือของเขาไปที่ใบหน้าของออสติน เบียร์สแต็ตท์ทันที

ออสตินตกตะลึงและไม่ทันเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ปืนของเขาเล็งไปที่หัวของฮาร์วีย์แท้ ๆ แต่อาร์วีย์กลับกล้าที่จะสู้กลับ…

ออสตินพูดไม่กระจ่างเหรอ?

หรือว่าฮาร์วีย์ยังคงไม่เข้าใจสถานการณ์ตัวเองอีก?

ออสตินตะโกนโดยไม่คิดว่า “แหกตาดูด้วย! ฉันคือออสติน เบียร์สแต็ตท์ สารวัตรสถานีตำรวจนอกเมืองของฮ่องกง!

“แกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าละเมิดกฏหมายของฮ่องกง! ตามกฏหมายฉันสามารถยิงแกทิ้งเลยก็ได้!

“ถ้าไม่อยากตายก็คุกเข่าซะ!”

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ตบหน้าออสตินอย่างง่ายดายอีกครั้ง

เสียงตบคมชัดกว่าเดิม ผู้คนต่างมากันตื่นตระหนก

พวกเขาต่างตกอยู่ในความเหลือเชื่อ

โดยเฉพาะเคทลิน พาร์สันที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง

ไม่มีใครรู้ว่าฮาร์วีย์ได้ความกล้าเหล่านี้มาจากไหน…

ปืนของออสตินมีลูกกระสุนเต็มกระบอกและเล็งไปที่หัวของฮาร์วีย์

หากออสตินเผลอเหนี่ยวไกโดยไม่ได้ตั้งใจ ฮาร์วีย์คงจะได้ตายเดี๋ยวนั้น!

ผู้คนในชุดกี่เพ้าต่างงุนงง แม้แต่พวกเขาก็ยังไม่กล้าที่จะดื้อรั้นเช่นนั้น พวกเขาเพียงแต่จะยอมโดยดีหากต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น…

แต่ฮาร์วีย์ยังคงดื้อรั้นเช่นเคย!

เหลือเชื่อ!

“แกตบฉันเหรอ?!

“แกกล้าตบฉันเหรอ?!

“แกกล้าตบฉันถึงสองครั้งเลยเหรอ?!”

ออสตินโกรธจนเดือดดาล ณ ตอนนี้

“คิดว่าฉันจะไม่กล้าเหนี่ยวไกหรือไง?!” เขาตะโกนลั่น

“รนหาที่ตายหรือไง?!”