บทที่ 2635

“ถ้าใช่แล้วจะทำไมล่ะ”

“ถ้าฉันอยากจะมีปัญหากับนายแล้วจะทำไมล่ะ?”

เคทลินเดินกลับไปที่โซฟาของเธออย่างสงบก่อนที่จะนั่งลงไปไขว่ห้างอย่างเย่อหยิ่ง

รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอขณะที่เธอมองเอ็ดวินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

“ไม่คิดจะลงมือหลังจากพยายามกล้ำกลืนความอัปยศอดสูทั้งหมดนั้นอย่างหนักงั้นหรือ?

“หรือคิดจะทำร้ายฉัน?

"เอาเลยสิ! ลองดูสักตั้ง!

“ฉันอยากจะรู้นะว่านายจะทำยังไง!”

"เธอ…"

เอ็ดวินกำลังจะก้าวไปข้างหน้าขณะที่ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบจากด้านหลัง

คนในเครื่องแบบหลายคนที่มีอาวุธครบมือล้อมรอบไปทั่วทั้งบริเวณ

โยอาน่าซึ่งสวมชุดเครื่องแบบเดียวกัน ก้าวออกมาจากฝูงชนด้วยเสียงฝีเท้าที่ดังกึกก้อง

“เธอกล้าแตะต้องคนในครอบครัวของฉันอย่างนั้นเหรอ เคทลิน? คิดดีแล้วหรือยัง?

“เธอจะแบกรับผลที่ตามมาได้อย่างนั้นใช่ไหม?!”

สีหน้าของโยอาน่าแย่ลงเมื่อเธอเห็นใบหน้าที่บวมของน้องชายและเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

“โอ้ พระเจ้า! หญิงสาวจากตระกูลเมนโดซา หัวหน้าโยอาน่า เมนโดซามาเองเลยเหรอ?

"อะไรกัน? แค่เพราะเธอมีสาขาของวังมังกรอยู่ในมือแค่ไม่กี่วันแล้วคิดว่าตัวเองมีอำนาจใหญ่โตคับฟ้าหรือไง?

“นี่เธอโง่หรือซื่อกันแน่?

“เธอกล้ามาก่อปัญหาในเอ็มเมอรัลด์ คลับของฉันเหรอ?”

“นี่เธอกล้าท้าฉันเหรอ เคทลิน พาร์สัน?!”

เคทลินลุกขึ้น เย้ยหยันอย่างเหยียดหยาม

“นายท่านยอร์กไม่สามารถจัดการกับเธอได้ด้วยตัวเองเพราะเร็ว ๆ นี้จะถึงวันเกิดของคุณย่ายอร์กแล้ว!

“นี่เธอไม่ได้คิดจะถ่อมตน แถมยังกล้ามาทำตัวอวดดีต่อหน้าฉันอีก?!

“ถ้าคิดว่าตัวเองมีอำนาจเพียงเพราะเธอมีตำแหน่งอยู่ในมืองั้นเหรอ!

“ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะทุบเธอให้น่วมเหมือนที่ฉันทำกับน้องชายของเธอ!”

ลูอิสหัวเราะอย่างเย็นชา