บทที่ 2648

ฮาร์วีย์ยังคงเมินเฉยแม้จะถูกเธอข่มขู่ เขาส่งข้อความไปหาจอร์จเพื่อให้สืบข้อมูลของเคนอย่างง่าย ๆ

เมื่อแคร์รี่เห็นฮาร์วีย์กดโทรศัพท์ของเขาด้วยท่าทีไม่ยี่หระต่อสิ่งใดโดยไม่สนใจเธอเลย ใบหน้าของเธอก็บิดเบี้ยวด้วยท่าทางเหยียดหยามอย่างน่าเกลียด

“พอได้แล้วฮาร์วีย์ เลิกกวนประสาทสักที!

“ไม่มีใครจะหยุดนายน้อยบาวเออร์ได้!

“ไม่มีใครที่นายจะขอความช่วยเหลือได้หรอก!

“ในเมื่อนายกล้ามาที่นี่แล้ว ก็ตามฉันไปที่เรือนจำอิมพีเรียลเถอะ!

“เราจะได้เห็นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อนายน้อยบาวเออร์เลิกเล่นสนุกเสร็จแล้ว เขาจะลากตัวนายไปสอบปากคำ!

“อย่าขัดขืนจะดีกว่า ก่อนหน้านี้นายยังมีตัวตนของหัวหน้าสาขาคอยปกป้องนายอยู่ แต่…

“ถ้านายไม่เชื่อฟังนายน้อยบาวเออร์ แม้แต่นายท่านแห่งหลงเหมินก็อาจปกป้องนายไม่ได้!

“นายก็เป็นแค่เด็กที่ผู้อาวุโสบาวเออร์หมายตาไว้ ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูล!

“นายควรรู้ว่าในหัวใจของเขาใครสำคัญกว่ากัน ฮาร์วีย์!”

แคร์รี่มองฮาร์วีย์ด้วยสายตาเย้ยหยัน ขณะที่เธอคอยย้ำเตือนฮาร์วีย์ถึงความแตกต่างของเขากับเคน

โดยปกติแล้ว ผู้คนจะเกรงกลัวฮาร์วีย์ เพราะเขาได้รับการสนับสนุนจากนายท่านแห่งหลงเหมิน แต่สิ่งนั้นไม่มีความหมายสำหรับเคน

สมาชิกกองบังคับคดีของหลงเหมินจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเหยียดหยามหลังจากได้ยินคำอุทานที่หยิ่งผยองของแคร์รี่

ชายที่ยืนอยู่ต่อหน้าพวกเขากล้าที่จะท้าทายพวกเขา ผู้นำของพวกเขาคือแคร์รี่ และรองหัวหน้าไฮเดอร์ …

หากฮาร์วีย์ไม่ถูกกำจัดให้สิ้นซาก และถ้าเขาไม่ได้ลิ้มรสความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส...

ศักดิ์ศรีของกองบังคับคดีหลงเหมินจะต้องมัวหมอง!

นี่เป็นเหตุผลหลักที่หัวหน้ากองบังคับคดีของหลงเหมินเรียกเคนมายังฮ่องกง

“หัวหน้าสาขาจอห์นสันเป็นเพื่อนที่ดีของฉัน

“ตระกูลของเขาก็เป็นอย่างนั้นเช่นกัน

“เธอทำร้ายพันธมิตรของฉันแถมยังสบถต่อหน้าฉันตลอดเวลา แล้วก็ตั้งข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับกองกำลังภายนอก…”

ฮาร์วีย์หรี่ตาอย่างเย็นชาไปยังแคร์รี่ แววตาของเขาเป็นส่อแววเตือนอีกฝ่าย