บทที่ 2677

เปาะ!

นอกจากคิม โมเรโน่ดีดนิ้ว ผู้คุ้มกันจำนวนนับสิบจากตระกูลโมเรโน่ก็โพกันเข้ามาในพริบตาเดียว

คนเหล่านั้นไม่ได้มาจากดาร์ก ไอส์แลน พวกเขาทั้งหมดเป็นคนของหนานหยาง พวกเขาทุกคนติดอาวุธและมีดาบยาวในมือ ขณะที่จ้องมองมายังฮาร์วีย์ ยอร์กด้วยสายตาเย็นชา

พวกเขาล้อมฮาร์วีย์ไว้ทุกทิศทุกทางอย่างไม่ได้คิดที่จะลงมือในขั้นตอนต่อไป พวกเขาได้แค่สาวเท้าก้าวเล็ก ๆ ไปล้อมรอบตัวเขาไว้

ฮาร์วีย์ขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจว่าคิมกำลังพยายามทำอะไร

คิมหัวเราะอย่างเย็นชา

“หมอนี่สู้เก่งทีเดียว! จับตาดูเขาไว้ให้ดี!

“ถ้าเขาเคลื่อนไหว ให้ฆ่าเคธี่ คอบบ์ได้เลย!

“สองคนนี้ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่!”

ฮาร์วีย์เปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

ถ้าคิมฆ่าเคธี่ ทุกสิ่งที่ฮาร์วีย์ทำไปก็สูญเปล่า

ตอนที่เขากำลังจะช่วยชีวิตเคธี่ เขาเห็นว่าคิมไม่สนใจเขาเลยขณะที่เธอเดินไปหาดีน คอบบ์

การแสดงออกของเคธี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“เธอคิดจะทำอะไร คิม?!”

"คิดว่าไงล่ะ?" คิมหัวเราะอย่างเย็นชา

“ฉันก็จะปล่อยให้อาจารย์ของฉันพ้นทุกข์ไปน่ะสิ!

“พวกเธอสองคนทรมานเขาจนอยู่ในสภาพน่าสมเพช ทำให้เทพสงครามอย่างเขาต้องเจอจุดจบแบบนี้! ในฐานะศิษย์ของเขา ฉันจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกต่อไป!

“ฉันจะเป็นคนส่งเขาเอง! เขาไม่อาจทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ได้อีกต่อไปแล้ว!”

คิมแสดงท่าทางชอบธรรมขณะที่เธอพูด ราวกับว่าเธอเป็นฝ่ายถูกมาตลอด

ใบหน้าของฮาร์วีย์มืดลงหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

“ฉันเอาพิษเหมันต์ออกจากร่างของผู้อาวุโสคอบบ์หมดแล้ว” เขาอุทานอย่างเย็นชา

“เขาจะกลับมาแข็งแรงดังเดิมและกลายเป็นเทพสงครามอีกครั้ง