บทที่ 2680

“ผมรู้ว่าคุณคงไม่สนใจเรื่องนี้หรอก น้องยอร์ก

“ถึงยังไงด้วยทักษะและจิตใจที่กว้างขวางของคุณ คุณไม่ต้องการของสิ่งนี้ด้วยซ้ำ

“แต่นี่เป็นเพียงการแสดงความขอบคุณเล็กน้อยจากผม คุณต้องรับมันไว้ ไม่งั้นผมคงนอนไม่หลับ!”

ดีน คอบบ์ดูเคร่งขรึมในขณะที่เขาผลักตราไปที่มือของฮาร์วีย์ ยอร์ก

คิมและคนอื่น ๆ ตกใจเป็นอย่างมากหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น

ไม่มีใครคิดว่าสิบแปดมงกุฎคนนี้จะโดดเด่นจนถึงขนาดที่เขาได้รับตราคอบบ์ไป

เมื่อมีตรานี้ในครอบครอง ทั่วทั้งทะเลตะวันออกเฉียงใต้จะไม่มีใครกล้าท้าทายเขาอีกต่อไป

ฮาร์วีย์ตัวแข็งเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าดีนจะใจกว้างขนาดนี้

เขาส่ายหน้า

“นี่มันมากเกินไป ผู้อาวุโสคอบบ์ ผมรับมันไว้ไม่ได้หรอก”

ฮาร์วีย์ล่วงรู้ถึงความหมายของสิ่งของตรงหน้าดี

ดีนเป็นเทพสงครามแห่งหนานหยาง เขาเป็นตำนานอยู่ทั่วน่านน้ำตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด

หากเขากลับประเทศไป ชาวตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมดจะต้องแสดงความเคารพต่อหนานหยาง

หากเป็นเช่นนั้น พลังของตราคอบบ์เป็นสิ่งที่ใครก็ไม่อาจจินตนาการได้!

ฮาร์วีย์รู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นต้องมีป้ายนี้เลยแม้แต่น้อย เพราะเขาคิดว่ามันไม่มีประโยชน์สำหรับเขา

แต่ถ้ามันไปอยู่ในมือของเคธี่ก็จะดีกว่ามาก

เคธี่ตัวแข็งเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์ เธอรู้สึกสับสน

แม้แต่วินซ์ ยอร์กก็ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ตรานี้ไปไว้ในครอบครอง

แต่ฮาร์วีย์กลับไม่สนใจ ตราคอบบ์ อันล้ำค่าและทรงพลังชิ้นนี้เลยแม้แต่น้อย

ผู้ชายคนนี้เต็มไปด้วยความลึกลับและเสน่ห์อย่างแท้จริง

ฮาร์วีย์ผลักตรากลับด้วยความเคารพ มีรอยยิ้มอบอุ่น

“คุณไม่จำเป็นต้องให้สิ่งนี้กับผมหรอก ถ้าคุณอยากจะขอบคุณผมจริง ๆ เลี้ยงเครื่องดื่มผมสักหนึ่งหรือสองแก้วก็พอแล้ว”