บทที่ 2705

“เธอคิดว่าเธอจะทำอะไรก็ได้เพียงเพราะเธอมาจากวิหารคุณธรรมทั้งห้างั้นเหรอ?!

“พระเจ้าเฝ้าดูเธออยู่เสมอนะ!”

สีหน้าของสการ์เลตต์สยดสยองยิ่งขึ้น เธอเริ่มกรีดร้อง

“แต่ยังไงนี่มันก็ไม่ใช่ธุระของคุณ!

“คุณอาจจะเป็นเทพสงคราม แต่คุณมาจากหนานหยาง!

“คนนอกอย่างคุณจะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของประเทศ H ทำไม?!”

“ฉันไม่สนหรอกว่าเธอจะทำให้ใครหน้าไหนอับอาย!” ดีนตะโกนกลับ

“ฉันไม่สนด้วยว่าเธอจะจัดการใคร!

“แต่ถ้าเธอพยายามใส่ร้ายและทำให้ฮาร์วีย์ต้องอับอาย ฉันจะเข้าไปยุ่งด้วยแน่นอน!”

“คุณจะมายุ่งกับเรื่องของฉันเพื่อจัดการกับปัญหาของประเทศ H เหรอ?!” สการ์เลตต์ถามขณะที่กัดฟันของเธอ

“คุณจะต่อต้านวิหารคุณธรรมทั้งห้าและคนทั้งประเทศจริง ๆ เหรอ?!”

“เธอประเมินตัวเองสูงเกินไป สการ์เลตต์

“คนที่สมรู้ร่วมคิดกับกองกำลังจากภายนอกเพื่อทำให้ใครบางคนในประเทศอับอายไม่มีสิทธิ์เป็นตัวแทนของวิหารคุณธรรมทั้งห้า นับประสาอะไรกับทั้งประเทศ!

“เธอไม่ละอายใจที่พล่ามไร้สาระแบบนั้นเลยเหรอ?!

“ในฐานะศิษย์จากสนามฝึกศิลปะการต่อสู้อันศักดิ์สิทธิ์ เธอได้ละเลยคนของตัวเองอย่างต่อเนื่องในขณะที่เอาแต่เลียแข้งเลียขาของศัตรู!

“หลังจากที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนสร้างชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ให้กับตัวเองในสมรภูมิยูโร-อเมริกัน ประเทศ H ก็ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกใบนี้!

“ในฐานะคนจากประเทศ H เธอทำให้ทั้งประเทศต้องอับอาย!

“ฉันไม่เข้าใจว่าวิหารคุณธรรมทั้งห้าจะยังต้องการคนอย่างเธอเป็นศิษย์ทำไม!

“ขอบคุณพระเจ้าที่เธอไม่ได้มาจากประเทศของฉัน ถ้าไม่อย่างนั้นเธอคงได้ตายไปแล้ว!”

สการ์เลตต์กัดฟันด้วยความเดือดดาล

“เราไม่ต้องให้คนจากหนานหยางมาสอนพวกเราหรอก!

“คุณไม่มีสิทธิ์นั้น!”

ดีนเย้ยหยัน เขาไม่สนที่จะโต้เถียงกับสการ์เลตต์อีกต่อไป

ฮาร์วีย์ที่ยังคงมีสีหน้านิ่งเฉยก้าวไปข้างหน้า

“ในเมื่อคุณบอกว่าเทพสงครามแห่งหนานหยางไม่มีสิทธิ์นั้น ผมจะไปขอความยุติธรรมจากวิหารคุณธรรมทั้งห้าเอง