บทที่ 2748

“ไอ้เวรเอ๊ย!”

หลังจากเห็นว่าฮาร์วีย์ ยอร์กไม่ได้รับบาดเจ็บ นักดาบทั้งสี่ก็กระโจนไปข้างหน้าพร้อมกันอีกครั้ง

ฮาร์วีย์หยิบดาวกระจายขึ้นมาจากพื้นอย่างลวก ๆ แล้วสะบัดมันไปข้างหน้า ประกายวิบวับพุ่งไปข้างหน้าราวกับพระจันทร์ที่สว่างไสวในทะเล

อากิโอะ ยาชิโระหน้าถอดสีในทันทีที่เห็นการโจมตี

“กำแพงค่ายกล!” เขากรีดร้อง

นักดาบถอยกลับก่อนจะยกดาบในมือขึ้นซ้อนกัน เพื่อป้องกันการโจมตีที่พุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา

การร่วมแรงร่วมใจกันของพวกเขาไร้ที่ติอย่างสมบูรณ์ ปกติแล้วการโจมตีที่กำลังพุ่งเข้ามาจะผ่านไปไม่ได้

คำสอนชิ้นเอกของอากิโอะค่อนข้างมีประโยชน์ เมื่อพิจารณาจากผลการเรียนรู้ของลูกศิษย์ของเขา

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!

ประกายไฟสีแดงปรากฏขึ้นทันทีที่ดาวกระจายของฮาร์วีย์ปะทะกับดาบยาวเหล่านั้น...

แต่ในตอนนี้เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะทะลวงแนวป้องกันของนักดาบทั้งสี่คนไปได้

ในเวลาเดียวกัน นักดาบที่ได้รับบาดเจ็บทั้งสี่คนก็กลืนเม็ดยาที่มีกลิ่นเหม็นฉุนรุนแรงทันที ขณะที่พวกเขาตรงไปข้างหน้าด้วยดวงตาที่แดงกล่ำอย่างเห็นได้ชัดหลังจากนั้นเพียงชั่วอึดใจ

โดยธรรมชาติ ยาดังกล่าวสามารถบรรเทาอาการบาดเจ็บได้ทั้งยังช่วยปลดปล่อยศักยภาพสูงสุดของพวกเขาออกมาอีกด้วย

“สยบสายฟ้าฟาด!”

อากิโอะออกคำสั่งด้วยแววตาน่ากลัว ขณะกัดฟันหลังจากเห็นความดื้อรั้นของฮาร์วีย์

บุตรแห่งไรเดนกลับมารวมกันอีกครั้ง พวกเขาเก็บดาบยาวไว้ในฝักพร้อมกันก่อนจะดึงมันกลับออกมา

"ตายซะ!"

วิชาดาบแห่งประเทศหมู่เกาะ!

นี่เป็นการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา

พลังของยอดทหารชั้นสูงทั้งแปดรวมกันให้ความรู้สึกราวกับสามารถกลืนฮาร์วีย์ได้อย่างเต็มที่

การฟาดฟันทั้งแปดครั้งที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียวสามารถฟันเทพสงครามได้อย่างง่ายดาย การโจมตีที่ไร้เทียมทานดังกล่าวไม่อาจต้านทานได้อย่างแท้จริง!

อากิโอะสงบสติอารมณ์ลงหลังจากเห็นภาพนั้น