บทที่ 2810

หลังจากที่โนอาห์กลับไปแล้ว ฮาร์วีย์ก็ลุกขึ้นและหยิบแฟ้มขึ้นมา เขาพลิกหน้าต่าง ๆ ดูก่อนที่จะถามเบา ๆ “ตอนนี้คุณคิดจะทำอะไรเหรอนายท่านยอร์ก?

“ในเมื่อคุณรู้ว่าสิ่งเหล่านี้อยู่กับโนอาห์ ทำไมไม่ยึดพวกมันจากเขาและให้ความยุติธรรมแก่ลูกชายของคุณล่ะ?

“คุณจะชักใยอยู่ทำไม?

“คุณจะปล่อยจูเลียนไปและคืนตำแหน่งให้เขาเพียงเพื่อพวกนี้เหรอ?

“นั่นดูเหมือนจะเป็นการเสียเปล่า”

“ผมได้พวกนี้มาด้วยตนเอง มันแตกต่างกับการมีคนมอบให้

“อย่างน้อยก็ต่อหน้าคุณย่ายอร์ก

“นอกจากนี้ ผมจำเป็นต้องปล่อยจูเลียน

“ถ้าผมไม่ทำ ผมก็จะไม่มีข้อแก้ตัวที่จะปล่อยลูกสาวตัวเอง”

รูม่านตาของฮาร์วีย์หดตัว ดูเหมือนว่ามาร์เซลจะเริ่มแผนของเขาแล้ว

วันเกิดของคุณย่ายอร์กน่าจะเป็นวันที่น่าตื่นเต้น

ฮาร์วีย์หัวเราะอย่างขบขัน

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็อยากได้คำเชิญไปงานวันเกิดคุณย่ายอร์กเหมือนกันนายท่าน

“ผมคงจะรู้สึกแย่มากถ้าไม่ได้ไปชมเหตุการณ์ด้วยตาของตัวเอง!”

มาร์เซลมองฮาร์วีย์ด้วยสายตาที่ลึกซึ้งก่อนที่จะยิ้มจาง ๆ

“ไม่ต้องห่วง ต่อให้คุณจะไม่อยากไป ผมก็จะลากคุณไปที่นั่นด้วยตัวเอง

“ในวันเกิดคุณย่ายอร์ก…

“หัวหน้าตระกูลคนต่อไปจะถูกเลือก

“มันเป็นงานใหญ่มาก!

“มันคงจะน่าเสียดายมากถ้าคุณไม่ไปเข้าร่วม”

“ตกลงตามนั้น! ผมจะไปเข้าร่วมเมื่อถึงเวลา” ฮาร์วีย์ตอบโดยไม่แสดงท่าทีสุขุมอีกต่อไป

เนื่องจากมาร์เซลตัดสินใจที่จะปล่อยควินนี่ เขาคงได้พิจารณาข้อเสนอของฮาร์วีย์แล้ว