บทที่ 2850

คำพูดของฟาเบียน แฮมิลตันเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ความหน่ายใจ และความขุ่นเคืองมากมาย...

“ตระกูลของผมรุ่งเรืองมาหลายปีแล้ว เราถูกเรียกว่าราชาแห่งลาสเวกัส แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาตกม้าตายเอาตอนอายุมากขนาดนี้...

“แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ แม้ว่าเราจะสูญเสียใบอนุญาตคาสิโนนั้นไป ผมก็จะไปขอใบอนุญาตใบใหม่มาชดใช้ให้กับคุณ

“เพราะคุณสมควรได้รับมัน”

ฟาเบียนพยายามรักษาศักดิ์ศรีตามสัจจะของเขา ดูเหมือนเขาจะต้องการความช่วยเหลือ แต่เขายังคงรักษาศักดิ์ศรีของตระกูลไว้อย่างสุดกำลัง

ฮาร์วีย์ ยอร์กระเบิดเสียงหัวเราะออกมาก่อนที่จะแสดงสีหน้าจริงจัง

“เอาล่ะ ฟาเบียน ผมจะไม่ล้อคุณเล่นแล้ว

“บอกผมมาตรง ๆ คนที่คุณเดิมพันด้วยเป็นคนที่แข็งแกร่งหรือเปล่า?”

“เขาแข็งแกร่ง แต่เราควรจะสามารถจัดการกับเขาได้…”

ฟาเบียนเงียบไปสักพักก่อนจะพูดคำเหล่านั้น

แต่หลังจากที่เขาไม่ได้ยินคำตอบของฮาร์วีย์ เขาก็หัวเราะอย่างขมขื่น

"ก็ได้ ผมจะบอกกับคุณตรง ๆ เขาแข็งแกร่งมากจริง ๆ

“เขามาที่นี่สามครั้งแล้ว ทุกครั้งที่เขามาเขาจะตัดสินผู้ชนะด้วยการเล่นเพียงสามรอบ ในเกมแบล็คแจ็ค

“เป็นเวลาสี่คืนติดต่อกันแล้วที่ตระกูลแฮมิลตันพ่ายแพ้ให้กับเขา!

“ในช่วงสองสามวันแรก เราพ่ายแพ้เพราะพาคนที่มีทักษะต่ำกว่าเขามา ดังนั้นจึงไม่แปลกเลยที่เราจะแพ้

“แต่หลังจากนั้น แม้ว่าเราจะนำยอดฝีมือออกมาเราก็ยังคงแพ้ให้กับเขาอยู่ดี…”

ฟาเบียนรู้สึกพูดไม่ออก

ตระกูลของราชาแห่งการพนันพ่ายแพ้ถึงสี่ครั้งติดต่อกันงั้นหรือ?

นี่มันน่าอายเกินไปแล้ว!

ในความเป็นจริง เรื่องนี้ทำให้เกิดความโกลาหลทั่วลาสเวกัสในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา