บทที่ 287

“ลูกต้องไม่เก็บผู้ชายแบบนี้ไว้กับลูก ตราบใดที่ลูกหย่ากับเขาแม่จะหาลูกเขยที่ดีและเชื่อฟังกว่าเขา!”

“นอกจากนี้เขาอาจติดโรคมาก็ได้ ถ้าคุณได้รับเชื้อจากเขาล่ะ? มันน่ากลัวมาก!”

ลิเลียนตบลงที่หน้าอกของเธออย่างไม่หยุดหย่อน และเธอก็ดูตกใจมากเมื่อคิดเรื่องนั้น หากมีเรื่องอื้อฉาวแบบนี้ ผู้อาวุโสซิมเมอร์จะปฏิเสธครอบครัวของเธอ และไล่พวกเขาออกจากซิมเมอร์อย่างแน่นอน

“ลองคิดดูสิ ตอนนี้แซ็คกังวลว่าจะไม่มีโอกาสทำให้ลูกตกต่ำ! หากเขารู้เหตุการณ์นี้ เขาจะต้องหาข้อผิดพลาดของลูกอย่างแน่นอน!

“มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ลูกจะได้รับสถานะนี้ในซิมเมอร์อย่างในตอนนี้ ลูกไม่ควรทำลายอนาคตของลูกเพียงเพราะผู้ชายที่เป็นเพียงขยะไร้ค่า!”

“คุณแม่คะ หยุดพูดเถอะค่ะ!”

แมนดี้รู้สึกกังวลมากในตอนนี้ มีอยู่ช่วงหนึ่งเธอนึกถึงแววตาที่เอลล่ามองฮาร์วีย์ ในอีกมุมหนึ่งเธอคิดถึงฮาร์วีย์มองเธออย่างไร ในบางครั้งภาพแบบนั้นก็เข้ามาในหัวของเธอ เธออดไม่ได้ที่จะเดาว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนที่ผ่านมา

เธออยากจะเชื่อฮาร์วีย์ แต่เธอจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร? ผู้ชายคนนั้นไม่อธิบายอะไรเลย

“ยัยโง่ ลูกเชื่อสิ่งที่เขาพูดจริง ๆ เหรอ? แม่เคยผ่านเรื่องนี้มาแล้ว แม่จะบอกให้นะ มัน เป็นไปไม่ได้ที่จะไว้ใจผู้ชาย! พวกเขาโกหกเก่งมาก พวกเขาบอกลูกสิบอย่าง หนึ่งในนั้นแน่นอนต้องมีเรื่องโกหก บางทีลูกอาจจะรู้สึกขอบคุณที่เขานอกใจลูก!” ลิเลียนพูดฟังดูเหมือนเธอได้สัมผัสกับเรื่องแบบนี้มาแล้ว เธอพูดอย่างกังวล

แมนดี้ขมวดคิ้วและมองไปที่ข้อตกลงการหย่าในมือของเธอ แต่เธอไม่พูดอะไร

ลิเลียนคิดว่าเธอเกลี้ยกล่อมแมนดี้ได้ เธอพูดต่อว่า “ลูกต้องหย่ากับเขา แต่ลูกต้องชัดเจน เขาเป็นคนที่ไปยืมเงินแปดแสนนั้นมา นั่นคือหนี้ของเขา ลูกต้องร่างระบุให้ชัดเจนในข้อตกลงการหย่า เข้าใจไหม?

“ปล่อยให้เขารับหนี้ไปแล้วรีบหย่าให้เรียบร้อย แม่จะนัดดูตัวให้ลูกคืนนี้ ซีอีโออายุน้อยและร่ำรวยเท่านั้นที่คู่ควรกับลูก”

ลิเลียนดูมีความสุขมากกว่าการถูกล็อตเตอรี่เสียอีก

“คุณแม่คะ ช่วยหยุดสักทีเถอะค่ะ นี่เป็นเรื่องของหนู หนูรู้ว่าควรตัดสินใจและจัดการเรื่องนี้ยังไง” แมนดี้อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ยิ่งไปกว่านั้น หนูใช้เงินแปดแสนดอลลาร์นั้น…”