บทที่ 2883

ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ ก่อนที่จะจิบชาดำอีกครั้ง

เมื่อได้เห็นว่าคำพูดทุกคำของเธอไม่ได้รับความสนใจจากอีกฝ่าย ร่างกายของออโรร่าก็สั่นหนักยิ่งขึ้น

“คุณยอร์ก ฉันรู้ว่าคุณและคนของคุณมีพิษที่สามารถควบคุมผู้คนได้!

“ทำไมคุณไม่ใช้พิษนั้นกับฉันล่ะ? แบบนี้ฉันจะได้ไม่ทรยศคุณไง!

“ฉันไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น! ถ้าฉันไม่ทำงานกับคุณและไม่ได้รับความคุ้มครองจากคุณ ฉันคงถูกรถชนทันทีที่ออกไปจากที่นี่!

“ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่ทำประโยชน์อะไรให้กับคุณหรอกนะ คุณยอร์ก! ฉันแค่ไม่รู้ว่าฉันต้องทำอะไร!”

“ก่อนอื่นเลย” ฮาร์วีย์เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น “ผมไม่มีพิษอะไรแบบนั้นหรอก แล้วต่อให้ผมมี อะไรทำให้คุณคิดว่าผมจะใช้มันกับคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชีวิตที่ไม่มีค่าอะไรเลยของคุณ

“แล้วอีกอย่าง คนเรามันเปลี่ยนกันได้ คนทรยศอย่างคุณเปลี่ยนเร็วยิ่งกว่า

“ทำไมผมต้องปกป้องคุณด้วยเล่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคุณที่ไม่อาจสาบานได้ว่าจะจงรักภักดีต่อผม

“คุณคิดว่าผมจะไปจัดการกับมาเทโอเพื่อคุณรึไง?

“ผมจำเป็นต้องทำเพื่อชีวิตของคุณด้วยหรือ?

“เพราะอย่างนั้นผมจะบอกคุณเหมือนที่บอกไปก่อนหน้านี้ว่า ถ้าคุณไม่สามารถพิสูจน์ความจงรักภักดีของตัวเองได้ ก็ออกไปได้แล้ว

"ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ"

ฮาร์วีย์ปิดจบคำพูดของตัวเองด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ เขาปฏิเสธที่จะเชื่อว่าผู้หญิงอย่างออโรร่าจะไม่รู้อะไรดี ๆ เลยหลังจากทำงานให้กับเจสันมาระยะหนึ่งเช่นนี้

ตามแหล่งข้อมูลของฮาร์วีย์ ผู้หญิงคนนี้ใกล้ชิดกับผู้ชายอย่างน้อยสามสิบคน ตั้งแต่เชื้อพระวงศ์ไปจนถึงนักธุรกิจผู้มั่งคั่งมากมาย

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ออโรร่าก็แค่รับบทคนโง่เพื่อหาทางออกจากสถานการณ์นี้เท่านั้น

เธอรู้ว่าถ้าเธอขายเจสันออกไป เธอคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องนึกย้อนไปถึงอดีตที่ขมขื่นของตัวเอง