บทที่ 2939

"ฉันต้องยอมรับเลย! แม้ว่าเจ้าหญิงองค์ที่สี่ของคุณจะค่อนข้างน่ารังเกียจ แต่ก็ถือว่าเธอโหดเหี้ยมทีเดียว!

“ทันทีที่เธอรู้ว่าเธอเสียเจสันไป เธอก็ทำการโต้กลับได้โดยไม่ลังเลเลย

“แต่น่าเสียดายที่เธอต้องมาเจอกับฮาร์วีย์”

เซลีน่าพูดถึงฮาร์วีย์ในลักษณะชื่นชมไม่น้อย ในตอนนี้เธอรู้สึกพึงพอใจในตัวว่าที่ลูกเขยมากขึ้นเรื่อย ๆ

ใบหน้าของโรซัคเปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว เมื่อได้ยินคำพูดของเซลีน่า

เขาเพิ่งเริ่มลงมือเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ทุกอย่างได้รับการตัดสินใจอย่างกะทันหัน ใครมองก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่คนทั่วไปจะคิดได้เท่าทัน...

แต่ฮาร์วีย์กลับสามารถมองเห็นแผนการทั้งหมดออกได้

ชายคนนั้นจงใจวางกับดักเพื่อโรซัคโดยเฉพาะ!

ความรู้สึกหวาดกลัวเต้นรัวอยู่ในอกของโรซัคเช่นเดียวกับความกลัวที่เขารู้สึกในสนามรบยูโร-อเมริกา

โรซัครู้สึกหวาดกลัวต่อประเทศตะวันออกอันเก่าแก่ประเทศนี้มาก เขาไม่มีแรงแม้แต่จะยกปืนขึ้นด้วยซ้ำ...

“วางอาวุธของคุณลงเถอะ” เซลีน่าพูดอย่างใจเย็น

"ฉันอายุเยอะแล้ว ฉันไม่อยากฆ่าคน

“แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่ฆ่าคุณ

“คุณมาที่นี่เพื่อจบชีวิตของฉัน

“ถ้าคุณคิดที่จะทำร้ายฉันจริง ๆ แล้วก็ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้ที่นี่นองเลือดยิ่งกว่าที่เป็นอยู่

“ยังไงพรมนี่ก็พังไปแล้ว”

หลังจากได้ยินคำพูดของเซลีน่า ยอดฝีมือตระกูลยอร์กหลายคนก็ยกปืนขึ้นและหันปลายกระบอกปืนไปที่โรซัคและคนของเขา อย่างพร้อมที่จะปลิดชีพอีกฝ่าย

ใบหน้าของโรซัคเริ่มดูไม่ได้ เขารู้ดีว่าเขาถึงคราวจบเห่แล้ว

แต่ด้วยศักดิ์ศรีของทายาทประเทศ H ในดินแดนพระอาทิตย์ฯ เขาไม่มีทางยอมแพ้เสียตั้งแต่ยังไม่ลองพยายาม

ปัง!

เซลีน่าโบกมือส่งสัญญาณอย่างไม่ปล่อยให้โรซัคมีเวลาได้ครุ่นคิดอะไรมากมาย

ยอดฝีมือสองสามคนเหนี่ยวไกปืน สังหารอัศวินสองคนที่วางแผนจะต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด