บทที่ 2959

“แมนดี้…”

เสียงหัวเราะที่เย็นชาดังขึ้นจากอีกฝั่งของโทรศัพท์ทันทีที่ฮาร์วีย์ ยอร์กพูด

มันไม่ใช่เสียงที่อ่อนโยนของแมนดี้ ซิมเมอร์แต่อย่างใด มันเป็นเสียงเหน็บแนมและชั่วร้ายอย่างเหลือทนของลิเลียน เยตส์

“ฮาร์วีย์ใช่ไหม?

“ฉันรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วนายจะต้องโทรมา ไอ้สารเลวหน้าด้าน!

“นายจะบอกฉันว่านายรู้เกี่ยวกับการโจมตีในวันนี้และส่งคนมาปกป้องพวกเราใช่ไหมล่ะ?”

“มันก็เป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ?” ฮาร์วีย์ถามกลับ

“ฉันไม่เชื่อนายหรอกฮาร์วีย์

“นายไม่ต้องเสแสร้งแล้ว! ฉันรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น!”

ลิเลียนหัวเราะอย่างเย็นชา

“ช่วงนี้นายค่อนข้างจะอวดดีนะ!

“ถ้าไม่ใช่เพราะนายยั่วยุเจ้าหญิงองค์ที่สี่ของดินแดน อัศวินกลุ่มหนึ่งจะล่าพวกเราตั้งแต่แรกทำไม?! นายเกือบจะทำให้ฉันได้ตายสมใจนายแล้ว!

“ทำไมนายถึงได้ไร้ประโยชน์ขนาดนี้?!

“นายไม่สามารถจัดการกับปัญหาของตัวเองได้ นายก็เลยผลักมันให้ภรรยาของนายงั้นเหรอ?!

“นายยังทำให้ผู้หญิงไร้เดียงสาอย่างฉันต้องเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย!

“ฉันจะบอกอะไรนายให้นะ! ฉันรู้ดีว่านายเป็นคนยังไง! อย่าได้กล้าพูดว่านายส่งเทพสงครามมาปกป้องพวกเรา!

“ฉันจะแฉนายถ้านายยังคงยืนกรานที่จะอวดดี!”

แววตาของฮาร์วีย์เย็นชาลงเล็กน้อยหลังจากที่ถูกลิเลียนดูถูก

“โจเซฟเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้คุณฟังใช่ไหมล่ะ?”

ลิเลียนถึงกับชะงัก

“แล้วจะทำไม?!

“เขาให้เกียรติฉัน!

“ครึ่งชั่วโมงหลังเหตุการณ์ เขาใช้อำนาจทั้งหมดของเขาเพื่อตรวจสอบสถานการณ์อย่างละเอียดก่อนที่จะรายงานกับฉัน!