บทที่ 2968

วรู้มมม!

เสียงดังก้องในท้องฟ้าที่มืดมน…

สิบห้านาทีต่อมาแลนด์ครูซเซอร์แปดคันก็วิ่งไปทางทางเข้าวิลล่าร้าง

พวกอันธพาลที่มีสีผมสีสันสดใส รอยเจาะ และรอยสักทั่วร่างกายกำลังเดินเตร่ไปรอบ ๆ ลาน

พวกอันธพาลที่มักจะเก่งกาจเหล่านั้นตัวสั่นเมื่อเห็นชายที่กำยำในชุดสูทสีดำสิบกว่าคนก่อนที่พวกเขาจะหนีออกจากสถานที่

พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น!

พวกเขารู้ว่าคนเหล่านี้ต้องเป็นลูกน้องผู้มีอำนาจแน่นอน ดังนั้นพวกเขาจะสู้กับพวกนั้นทำไม?

ไหนจะปืนในมือของพวกเขาอีก…

ไม่ถึงสามนาที พวกเขาก็ได้เข้าควบคุมสถานที่ทั้งหมดแล้ว

หลังจากที่รู้ว่าคนเหล่านี้มาจากไหน พวกอันธพาลที่ครองสถานที่ก็ทำได้เพียงยิ้มแห้งในขณะหลีกทางให้พวกเขา

นายน้อยแห่งตระกูลยอร์กแห่งฮ่องกงมีธุระที่นี่ แน่นอนว่าพวกอันธพาลจะไม่กล้าคิดสู้กับเขาด้วยซ้ำ

อย่างไรฮ่องกงและลาสเวกัสก็ถูกปกครองโดยแก๊งบรีวู้ดหรือไม่ก็แก๊งหนานหยาง

วิลล่าที่ถูกทิ้งร้างคืออาณาเขตของแก๊งบรีวู้ด

ทันทีที่สถานที่ถูกปิดกั้นโดยสมบูรณ์ รถโตโยต้า เซนจูรี่สามคันก็วิ่งเข้ามาทางทางเข้า

“ห้ามไม่ให้ใครเข้าออก!”

วินซ์ ยอร์กลงจากรถคันกลางอย่างสงบและออกคำสั่งกับลูกน้องที่ไว้ใจได้ จากนั้นเขาก็ให้คนลากคนที่ดูแลวิลล่าร้างมาคุกเข่าต่อหน้าเขา

หัวหน้าพวกอันธพาลไม่กล้าแม้แต่จะต่อต้านแม้แต่น้อย เขาเพียงแต่มองวินซ์ด้วยสีหน้าที่คลั่งไคล้

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ชายอย่างวินซ์ก็ถือได้ว่าเป็นพระเจ้า

แปะ แปะ แปะ!