บทที่ 2991

จูเลียนมีสีหน้าเย็นชาขณะที่เขายืนข้างหน้าคนของเขา

ตรงหน้าเขามีชายคนหนึ่งยืนนิ่งขณะกอดอกด้วยสีหน้าไม่แยแส

ชายคนนั้นก็คือฮาร์วีย์

แววตาของจูเลียนแอบเผยความหวาดกลัวเมื่อเขาเห็นสีหน้าของฮาร์วีย์

ท้ายที่สุดแล้วชายคนนี้ก็คือคนที่เคยเนรเทศเขาไปลงนรก

หากมาร์เซลไม่ได้ให้โอกาสกองทหารของตระกูลยอร์กอีกครั้ง จูเลียนก็คงจะไม่มีโอกาสได้นำกองทหารของเขาอีก

นี่เป็นโอกาสของจูเลียนที่จะกู้ชื่อเสียงอีกครั้ง

หากเขาทำภารกิจสำเร็จ เขาเชื่อว่าเขาจะมีสิทธิ์ได้รับตำแหน่งหัวหน้าตระกูล...

แม้ว่าเหตุการณ์ปัจจุบันจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับมันก็ตาม

เมื่อละสายตาจากฮาร์วีย์ จูเลียนก็มองไปที่อาคารที่อยู่ไม่ไกลจากเขา

อาคารเหล่านั้นอยู่ใกล้ฮาร์วีย์และทหารคนอื่น ๆ มาก พวกเขาอยู่ห่างไม่ถึงหนึ่งไมล์

เนื่องจากฮาร์วีย์และคนอื่น ๆ ปีนขึ้นมาจากด้านหลังของภูเขา กำแพงด้านนอกจึงไม่เป็นอุปสรรคต่อพวกเขาแต่อย่างใด

แม้แต่ชินดัน เวย์ก็ไม่คาดคิดว่าจะมีใครเสี่ยงปีนขึ้นมาที่เกาะจากหน้าผา

สำนักงานใหญ่ของพวกเขาไม่เคยถูกโจมตีนับตั้งแต่ที่ชินดัน เวย์ถูกก่อตั้งเมื่อหลายร้อยปีก่อนด้วย

ความมั่นใจจนเผลอตัวของพวกเขาทำให้พวกเขาคิดว่าจะไม่มีใครกล้าโจมตีพวกเขา

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงได้ไม่ใส่ใจกับอันตรายที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาด้วยซ้ำ

ที่นี่มีหน่วยลาดตระเวนน้อยกว่าข้างหน้ามาก แม้แต่แสงอินฟราเรดที่สแกนสถานที่ก็ยังทำงานช้ากว่าที่คาดไว้มาก

“คุณน่าจะรู้เกี่ยวกับภารกิจของเราแล้วใช่ไหมนายน้อยยอร์ก?”

จูเลียนหายใจเข้าลึก ๆ และหรี่ตาลง

“เรามาที่นี่เพื่อจับตัวริน หัวหน้าคนก่อนองค์กรรุกฆาต