บทที่ 2994

“อากิโอะอยู่ไหม?” ฮาร์วีย์ถามด้วยความสงบ

“ถ้าเขาอยู่ก็ไปลากเขามาเดี๋ยวนี้”

“แกกล้าพูดถึงหัวหน้าแบบนั้นได้ยังไง?!”

สีหน้าของชายในชุดคลุมเปลี่ยนไปเมื่อเขาตั้งใจมองฮาร์วีย์

“ฮาร์วีย์ ยอร์ก?!

“ฆ่าเขาเดี๋ยวนี้!”

ชายคนนั้นออกคำสั่งทันทีเมื่อจำฮาร์วีย์ได้

แต่น่าเสียดายที่มันสายเกินไปแล้ว

ฮาร์วีย์สะบัดร่างกายตัวเองเล็กน้อยก่อนที่จะกระโจนไปข้างหน้า

ทหารชั้นสูงทั้งแปดร่ำร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด พวกเขาไม่ทันได้ดึงดาบออกมาก่อนที่จะกระเด็นออกไป พวกเขากระอักเป็นเลือดอย่างมากเมื่อตกลงพื้น ความสงบถูกทำลายไปทันที

สีหน้าของชายในชุดคลุมเปลี่ยนเป็นหวาดกลัว เขาพยายามจะหนีไป แต่เขาก็ช้าเกินไป

ฮาร์วีย์มาปรากฏตรงหน้าเขาและเหวี่ยงหลังมือไปบนใบหน้าเขา

เสียงตบอันรุนแรงดังก้องไปทั่ว ชายคนนั้นล้มลงพื้นก่อนที่จะหมดสติไปในทันที

สีหน้าของจูเลียนเคร่งขรึมเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไร ฮาร์วีย์ก็เตะประตูวิหารเข้าไปแล้ว

รอบสถานที่มีเงาปรากฏตัวขึ้นมากมายและบ่งบอกถึงการมาถึงของนินจาหลายคนที่กระโจนเข้าหาฮาร์วีย์และคนอื่น ๆ ทันที

จูเลียนโบกมือแล้วชักปืนออกมา เขาเหนี่ยวไกทันทีโดยไม่ลังเล

อย่างไรก็ตาม กระสุนเหล่านั้นไม่มีประโยชน์อะไรกับนินจาเหล่านั้นเลย ไม่เพียงแต่กระสุนเหล่านั้นจะพลาดเท่านั้น แต่มันยังทำให้สถานการณ์วุ่นวายขึ้นอีกด้วย

“บัดซบ!

“ไอ้พวกนินจาเวรพวกนี้!”