บทที่ 3008

โนอาห์หน้าเสียทันทีที่ได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์

“นายกำลังล้อเล่นใช่ไหมนายน้อยยอร์ก?” เขาตอบหลังจากที่ฝืนหัวเราะ

“คนอย่างฉันไม่คิดไปไกลขนาดนั้นหรอก!

“ฉันยังบอกให้จูเลียนเลิกคิดแบบนั้นเลยหลังจากที่รู้ว่าน้องสี่สนับสนุนควินนี่

“ฉันไม่ได้เรียกนายมาหาเพราะมีเจตนาอะไรทั้งนั้น

“ฉันเพียงจะอวยพรให้นายพบแต่ความราบรื่นทั้งในฮ่องกงและลาสเวกัส

“ยังไงบ้านเราก็อยู่ข้างเดียวกันกับน้องสี่

“ถูกไหม?”

ฮาร์วีย์ลุกขึ้นและเขวี้ยงแก้วชาในมือทิ้ง

เสียงดังเพล้งดังก้อง ทันใดนั้นก็มีปืนที่ซ่อนอยู่อย่างดีบนหลังคาของอาคารอีกหลังปรากฏขึ้นทันที

มีคนกำลังควบคุมปืนนั้นจากระยะไกลด้วยอุปกรณ์ไฮเทค

สีหน้าของโนอาห์เปลี่ยนไปอย่างกระวนกระวายเมื่อเขาตระหนักถึงสิ่งที่เกิดอะไรขึ้น

ไม่มีอะไรพ้นสายตาของฮาร์วีย์ได้เลย!

ฮาร์วีย์ยิ้มอ่อน ๆ ให้โนอาห์ก่อนที่จะเดินไปตบไหล่ของเขาเบา ๆ

“ที่นี่ไม่มีใครโง่นะนายท่านยอร์ก” เขาเริ่มพูด

“คุณสามารถหลอกใช้ผมได้

“แต่คุณควรพร้อมที่จะรับมือกับผลที่จะตามมาด้วย

“คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะรับหน้าหากคุณแค่นั่งอยู่เบื้องหลังและไม่ทำอะไรเลยในขณะที่ทุกอย่างดำเนินไป”

ฮาร์วีย์หันหลังกลับและจากไปทันที

…

จูเลียนกล้าถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังจากที่ฮาร์วีย์จากไปเท่านั้น เขามองตามหลังฮาร์วีย์ด้วยความมึนงง

โนอาห์สนทนากับฮาร์วีย์เพียงช่วงสั้น ๆ เท่านั้น แต่ความครอบงำของฮาร์วีย์ก็ค่อนข้างชัดเจนในช่วงเวลาสั้น ๆ นั้น

เมื่อโนอาห์กลับไปนั่งลง จูเลียนก็พูดเบา ๆ ว่า “ผมไม่เข้าใจครับคุณพ่อ