บทที่ 3014

รอยยิ้มอันภาคภูมิใจปรากฏบนริมฝีปากของวินซ์ราวกับว่าเขากำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง

จูเลียนไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการตบหน้าวินซ์ แต่เขาสามารถควบคุมตัวเองไว้ได้

เอลลิสหัวเราะเยาะพวกเขาจากข้างหลัง

“ฉันจะบอกอะไรนายให้อีกอย่างนะจูเลียน

“ตอนนี้ประตูราชวงศ์ทั้งห้าและห้าโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ที่เหลือได้รวมตัวกันที่เกียวโตเพื่อจัดการชุมนุมสาบานในพระราชวัง

“พวกเขาจะตามหาผู้ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในชินดัน เวย์ คราวนี้พวกเขาจะไม่ยั้งมือ!

“คราวนี้แผนการของนายน้อยยอร์กได้ช่วยชีวิตนายไว้นะ!

“นายควรจะขอบคุณเขาดี ๆ! ถ้าไม่ใช่เพราะเขานายก็คงตายไปแล้ว

“แย่กว่านั้น ตระกูลยอร์กแห่งฮ่องกงอาจจะถูกชาวเกาะตามล่า!

“นายน้อยยอร์กต้องตามเก็บกวาดหลังจากที่นายก่อความวุ่นวาย! เขาทำเพื่อนายมากมาย...

“แต่นายกลับสงสัยเขา

“นายทำให้พวกเราผิดหวังจูเลียน!”

เมื่อเห็นความมั่นใจในตนเองของทุกคน จูเลียนก็หายใจเข้าลึก ๆ

“พวกเรากลัวชาวเกาะตั้งแต่เมื่อไหร่?” จูเลียนถามอย่างเย็นชา

“พวกเรารับใช้พวกเขางั้นเหรอ?

“อย่าลืมสิ! พวกเราทุกคนมาจากประเทศ H!

“เราเอาชนะชาวเกาะเหล่านั้นจนพวกนั้นพินาศในสงครามยูโร-อเมริกา!

“พวกเขาไม่กล้าสร้างปัญหาที่นี่ด้วยซ้ำ!”

“พวกเขาอาจจะไม่สามารถนำกองทหารของพวกเขาเข้ามาได้ แต่พวกเขาคงจะส่งนักฆ่าสองสามคนเข้ามาได้แน่นอน ว่าไหม?”

วินซ์ตบไหล่ของจูเลียนอีกครั้ง

“เราต่างก็โต ๆ กันแล้ว อย่างน้อยก็พยายามเป็นผู้ใหญ่หน่อย

“พวกเขามีทั้งนักดาบ นินจา องเมียวจิ และจอมขมังเวทย์…