บทที่ 3045

ลูกธนูไม่มีแสงใด ๆ แต่มีกลิ่นดินปืนจาง ๆ

ฮาร์วีย์ ยอร์กเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเตะลูกธนูไปที่น้ำพุตรงทางเข้า

เสียงระเบิดดังขึ้นเบา ๆ พลังทำลายล้างของลูกธนูลดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่ออยู่ในน้ำ

หากไม่ใช่เพราะการตอบสนองของฮาร์วีย์ เขาคงถูกระเบิดจนแหลกสลายในทันที

ฮาร์วีย์แสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยามในขณะนั้น

เอไลจาห์ ยอร์กไม่เพียงแต่ซ่อนอาวุธอยู่รอบตัวเขาเท่านั้น แต่เขายังไม่สนใจสิ่งรอบตัวเมื่อยิงอาวุธเหล่านั้นใส่ฮาร์วีย์อีกด้วย

ผู้บริสุทธิ์ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อาจได้รับบาดเจ็บ แต่เขาทำราวกับว่ามันไม่สำคัญด้วยซ้ำ

ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้าและกระทืบเอไลจาห์ลงพื้นก่อนที่เขาจะมีโอกาสยกมือขึ้นอีกครั้ง

“ฉันอาจจะปล่อยนายไปได้เพราะนายโง่พอที่จะถูกใช้เป็นเครื่องมือในการฆ่าฉันของใครบางคนได้…

“แต่นายไม่เพียงแต่จะโหดเหี้ยมตั้งแต่ที่อายุยังน้อย นายยังไม่สนใจว่านายจะทำร้ายผู้บริสุทธิ์ที่อยู่รอบตัวนายหรือไม่ นายกำลังพยายามใช้พวกเขาเพื่อยับยั้งฉัน

“ตั้งแต่สมัยก่อน ผู้คนที่ใช้ศิลปะการต่อสู้กับผู้บริสุทธิ์จะถูกมองว่าเป็นขยะ นายก็เป็นหนึ่งในนั้น

“ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้ต้องการจะฆ่านาย แต่ฉันเปลี่ยนใจแล้ว”

ฮาร์วีย์ออกแรงกดเท้าของเขามากขึ้น เขาพร้อมที่จะกำจัดเอไลจาห์ทันที

ใบหน้าของเอไลจาห์แดงก่ำขณะที่ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว เขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่างแต่คำพูดเหล่านั้นไม่สามารถหลุดออกมาจากปากของเขาได้ในขณะที่เขาพยายามดิ้นรนอย่างยิ่ง

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เขาคือเอไลจาห์ ยอร์ก นายน้อยของบ้านหลังที่สอง!”

ร่างกายของแครอล ปาร์คเกอร์สั่นสะท้านเมื่อเห็นว่าฮาร์วีย์กำลังจะฆ่าเอไลจาห์

“นายเคยคิดถึงผลที่จะตามมาบ้างไหม?!

“นายท่านยอร์กคนที่สองอาจจะหมกมุ่นอยู่แต่กับศิลปะการต่อสู้ แต่เขาจะตามล่านายไปจนสุดขอบโลกแน่นอนถ้านายฆ่าลูกชายคนเดียวของเขา!”

“นายคือลูกชายของวอลเทอร์ ยอร์กเหรอ? ไม่แปลกใจเลยที่นายถึงทำตัวสูงส่งมาก”

“นายกล้าแตะต้องฉันทั้ง ๆ ที่รู้จักคุณพ่อของฉันเหรอ?!

“สารเลว!

“ถ้าแน่จริงก็เอาเลย! เลิกเสแสร้งได้แล้ว!