บทที่ 3064

เพี๊ยะ!

คุณย่ายอร์กตบหน้าโนอาห์อีกครั้งจนเขาเลือดออกปาก เขาสะดุดถอยหลัง

จูเลียนรู้สึกตัวและเข้าไปพยุงพ่อของตนก่อนที่เขาจะล้ม

ถึงอย่างนั้นโนอาห์ก็ไม่กล้าสงสัยคุณย่ายอร์ก เขาไม่พยายามจะต่อต้านด้วยซ้ำ

สุดท้ายผู้หญิงตรงหน้าเขาก็คือแม่ของเขาเอง

เขาจะไม่ต่อต้านเธอแม้ว่าเขาจะกล้าก็ตาม

เพี๊ยะ!

“วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน! นายกล้าสร้างปัญหาระหว่างมาร์เซลกับคอรี่ต่อหน้าแขกและทั้งตระกูลได้ยังไง?!

“นายคิดว่าไม่มีใครในตระกูลสามารถหยุดนายได้เหรอ?! หรือนายคิดว่าฉันจวนจะตายแล้ว?!”

เพี๊ยะ!

“นายมีสิทธิ์ที่จะขึ้นเสียงใส่พี่ใหญ่ของนายในที่สาธารณะตั้งแต่เมื่อไหร่?!”

เพี๊ยะ!

“เคารพพี่ตัวเองไม่เป็นหรือไง?!”

เพี๊ยะ!

“ฉันสอนให้นายทำตัวแบบนี้เหรอ?!”

เพี๊ยะ!

“ทำไมนายถึงกล้าเย่อหยิ่งต่อหน้าฉันขนาดนี้?!”

คุณย่ายอร์กเหวี่ยงฝ่ามือไปที่ใบหน้าของโนอาห์ทุกครั้งที่เธอพูดจบ โนอาห์มีสีหน้าน่าสยดสยองในขณะที่เขาเซ

เพี๊ยะ!

“อะไร?!

“ก่อนที่ฉันจะมาเมื่อกี้นายยังพูดพล่ามอยู่เลย!

“พูดต่อสิ!”

“ใจเย็น ๆ ครับคุณแม่”

โนอาห์ไม่กล้าแม้แต่จะกุมใบหน้าตนเองในขณะที่เขาฝืนยิ้ม

“ผมไม่ได้ก่อปัญหา

“ต่อให้ผมจะสามารถ ผมก็จะไม่ทำให้วันเกิดของคุณวุ่นวายขนาดนี้หรอก!