บทที่ 3074

หลังจากได้ยินชื่อของอากิโอะ ดวงตาของฝูงชนก็กระตุก พวกเขารีบมองฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าแปลก ๆ

สายตาของพวกเขาคมกริบราวกับใบมีด

การแสดงออกของคอรี่และวอลเทอร์เปลี่ยนไปในทันทีเช่นกัน

แน่นอนว่าพวกเขารู้ดีว่าชื่อนั้นมีความหมายเช่นไรสำหรับพวกเขา

มีบางสิ่งที่พวกเขาไม่อาจเอ่ยถึง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเอ่ยถึงเรื่องเหล่านั้นต่อหน้าสาธารณะชน หากว่าเขาทำเช่นนั้น นี่จะเป็นหายนะ!

“นายพยายามจะทำอะไรกันแน่ฮาร์วีย์!”

คุณย่ายอร์กไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่เธอสังหรณ์ใจไม่ดีเลย

“นายไม่ใช่คนในตระกูลเราด้วยซ้ำ แถมยังท้าทายฉันไม่หยุดหย่อนอีก!

“นายคิดว่าฉันไม่กล้าฆ่านายเหรอ!

“ต่อให้นายจะเป็นลูกเขยของมาร์เซลก็เถอะ…

“ไม่มีทางที่ฉันจะยอมให้นายได้ขึ้นเป็นนายน้อยของตระกูลแน่!

“คนนอกอย่างนายคิดจะไต่ระดับของตระกูลขึ้นไปงั้นเหรอ!

"ฝันไปเถอะ!"

“แม่ครับ ฮาร์วีย์ไม่เคยคิดอยากจะเป็นนายน้อยเลย” มาร์เซลตัดบทเธออย่างใจเย็น

“ผมไม่ได้บอกเขาด้วยซ้ำว่าเรื่องราวจะเป็นแบบนี้

“ผมแค่คิดว่าเขาเป็นผู้ท้าชิงที่เหมาะสม นั่นคือเหตุผลที่ผมวางแผนมอบบัลลังก์ให้เขา”

คุณย่ายอร์กตัวสั่นหลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น เธอไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินอย่างที่สุด

เธอไม่เคยคาดคิดว่ามาร์เซลยอมบีบบังคับให้ฮาร์วีย์ขึ้นเป็นนายน้อยมากกว่าที่จะมอบตำแหน่งให้วินซ์

วินซ์หลานชายที่ทั้งขยันและฉลาดของเธอทำไมถึงต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้?

คุณย่ายอร์กพยายามสงบสติอารมณ์ในทันที

“ฉันไม่รู้ว่าทำไมนายถึงตัดสินใจพาชาวประเทศหมู่เกาะคนนั้นมาที่นี่หรอกนะ มาร์เซล!