บทที่ 3121

ฮาร์วีย์หยิบขวดโซดาขึ้นมาจิบหนึ่งขวดพร้อมยิ้ม

“มีคนเสียชีวิตไปมากแล้ว แถมเรายังทำให้หนึ่งในสี่โกลิอัทพิการไปอีกด้วย

“ถ้าเราไม่ทำลายแก๊งขวานให้ทันท่วงที อนาคตเราจะคงอยู่ในฟลัตเวลล์ได้ยาก

"ไม่ต้องกังวล จบเรื่องนี้แล้วผมจะเลี้ยงบาร์บีคิวคุณเอง”

ความรู้สึกมั่นใจอันแรงกล้าแผ่ออกมาจากร่างกายของฮาร์วีย์

“พี่เขยของคุณน่าประทับใจขนาดนั้นจริง ๆ เหรอซีนเธียร์?”

ไรลีย์ตกใจมากเมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็พยายามค้นหาตัวตนของเขา

'ถ้าชายคนนี้อยู่ในตระกูลเศรษฐี ฉันจะต้องเกาะเขาไว้อย่างสุดกำลัง…'

“พี่เขยเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้าน! อย่างที่แม่บอกนั่นแหละ เขามาได้ไกลขนาดนี้เพราะเขาอยู่ในความดูแลของพี่สาวฉัน” ซีนเธียร์พูดอย่างแผ่วเบา

ฮาร์วีย์มีตัวตนมากมาย แต่ในสายตาของซีนเธียร์การที่เขาเป็นพี่เขยของเธอคือตัวตนที่สำคัญที่สุด

ไรลีย์ตัวแข็งทื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

“เขาเป็นแค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านจริง ๆ เหรอ?”

"ก็ใช่น่ะสิ! ชนิดที่ไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิดด้วย”

ฮาร์วีย์หันกลับมามองด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าโดยไม่พูดอะไร

“ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน…”

“ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน…”

ไรลีย์พูดซ้ำสองสามครั้งก่อนที่จะระเบิดด้วยความโกรธ

“นายไอ้สารเลว!

“กล้าดียังไงมาอวดตัวต่อหน้าฉัน ในเมื่อนายเป็นแค่ลูกเขยแต่งเข้าบ้านโง่เง่านั่น!

“นายฆ่าคน ทำให้บอสดาร์ทพิการ และตอนนี้คิดจะไปหาเรื่องแก๊งขวานถึงที่อีก!

“มาถึงจุดนี้ นายควรจะล้มเลิกการเข้าหาวังทองคำแห่งฟลัตเวลล์ไปซะ!

“ฉันก็นึกว่านายมีภูมิหลังที่ทรงพลังอะไรทำนองนั้น!

“แต่นายมันก็แค่แมงดาไร้ประโยชน์ของตระกูลฌองก็เท่านั้น!

“นายคิดจริง ๆ เหรอว่าจะสามารถต่อสู้กับแก๊งขวานได้ทั้งที่มีผู้ติดตามเพียงสองคน?!

“การทำแบบนี้ไม่เพียงแต่ทำให้นายเดือดร้อนเท่านั้น แต่ฉันก็จะต้องตายเพราะนายด้วย!