บทที่ 3137

"นาย…"

โลแกน โบวี่แทบจะกระอักเลือดออกจากปากเพราะสิ่งที่ฮาร์วีย์ ยอร์กพูด

เขาคิดว่าผู้ชายที่กล้าตั้งตัวเป็นปรปักษ์กับสถานีตำรวจฟลัตเวลล์คงจะเป็นคนนอกที่มีอำนาจพอดู…

แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะเผด็จการได้ถึงขนาดนี้

เขาไม่คิดจะสบตาโลแกนด้วยซ้ำ!

ตอนที่โลแกนกำลังจะลงมือ แม็ก บาวเออร์ก็แสดงรอยยิ้มอันอบอุ่นแล้วพูดว่า “ชื่อฮาร์วีย์ใช่ไหม?

“ที่แบบนี้ เราผูกมิตรกันไว้จะดีกว่า?

“ฉันเองก็รู้เรื่องของนายมาไม่น้อยเหมือนกัน ฉันอ่านข้อมูลของนายมาแล้ว…

“นายเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านของตระกูลฌอง เจ้าชายยอร์กแห่งสกาย คอร์ปอเรชั่นและหัวหน้ากองบังคับคดีของหลงเหมิน ฉันพูดถูกไหม?”

โลแกนอ้าปากค้างหลังจากได้ยินแม็กเปิดเผยตัวตนของฮาร์วีย์ เขาไม่เชื่ออย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้ยินตัวตนในฐานะหัวหน้ากองบังคับคดี

เขาไม่เคยคาดหวังว่าฮาร์วีย์จะทรงพลังได้ถึงขนาดนี้เลย

แม็กส่งสัญญาให้โลแกนสงบสติอารมณ์ลง

“แต่นายยอร์ก นายควรรู้เอาไว้ด้วย...

“ที่นายมาได้ไกลถึงขนาดนี้เพราะการสนับสนุนจากนายท่านของหลงเหมิน

“นายควรรู้ดีว่าข้อจำกัดของตัวเองอยู่ตรงไหน!

“แล้วอีกอย่าง นายท่านของหลงเหมินเป็นคนของตระกูลบาวเออร์!

“นายมาอวดตัวในสถานที่ฟลัตเวลล์ ด้วยภูมิหลังของตระกูลเราเนี่ยนะ?

“นายบ้าไปแล้วหรือไง?

“หากตระกูลบาวเออร์เอ่ยปากเพียงคำเดียว ตำแหน่งของนายจะหลุดลอยไปทันที! และนายก็จะกลายเป็นเพียงคนไม่มีหัวนอนปลายเท้า! เชื่อฉันไหมล่ะ?!

“เพราะงั้นในนามของตระกูลบาวเออร์ ฉันต้องขอเตือนนายไว้เลย การต่อสู้และการฆ่าฟันกันไม่ใช่ทุกอย่าง เพราะในโลกมีคนที่เก่งกว่านายเสมอ! นั่นแหละคือวิถีของโลกใบนี้!

“เนื่องจากเราอยู่ในฟลัตเวลล์เราจึงควรทำสิ่งต่าง ๆ ตามกฎของที่นี่ นายเลิกอวดอ้างอำนาจที่มีอยู่ที่อื่นของตัวเองได้แล้ว

“ไม่อย่างนั้น หากตระกูลบาวเออร์ต้องการ นายจะได้พบกับจุดจบอันเลวร้าย”