บทที่ 3162

“ฉันจะไม่ถามในสิ่งที่ฉันไม่จำเป็นต้องรู้”

เอซร่า บาวเออร์กอดอกแล้วก้าวไปข้างหน้าด้วยแววตาที่เยือกเย็น

“สิ่งเดียวที่ฉันต้องรู้ก็คือนายทำร้ายศิษย์ของฉัน

“นายทำร้ายคนของกองบังคับคดีของหลงเหมิน!”

“อาจารย์ครับ! ไอ้สารเลวนี่ยังกับบอกว่าเขาจะฆ่าคุณถ้าคุณขวางเขา!” ดีแลน โบวี่เสริม

“ใช่! เขาพูดอย่างนั้นจริง ๆ!” คนอื่น ๆ ตะโกน

“ไอ้สารเลวนี่ไม่เคารพคุณด้วยซ้ำท่านบาวเออร์!”

“เขาไม่สนใจคุณเลย!”

“ไม่ต้องยั้งมือนะครับ! ฆ่าเขาเลย!”

“โอ้? นายจะฆ่าฉัน?

“ในฟลัตเวลล์งั้นเหรอ?”

เอซร่าถามด้วยความเยาะเย้ยอย่างเย็นชา

“ไอ้เวร… ดูเหมือนว่านายจะไม่รู้จักขีดจำกัดของตัวเองถ้าฉันไม่สั่งสอนนายก่อน!”

“คุณจะไร้เหตุผลไปถึงไหน?” ฮาร์วีย์ถามอย่างใจเย็น

“ไร้เหตุสมผล?”

เอซร่าหัวเราะ

“อำนาจคือทุกอย่างในฟลัตเวลล์!

“พวกกระจอกจะสามารถทำได้เพียงอ้อนวอนขอความเมตตาไม่ว่าพวกมันจะถูกหรือผิด!

“ทำไมนายไม่ลองถามไอ้คนนี้ดูล่ะว่าเขาจะกล้าขัดฉันไหม?”

เอซร่าชี้ไปที่โลแกนด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

“ดูเหมือนว่านายคิดที่จะเล่นงานฉันด้วย

“นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกำลังจะทำกับนาย

“กราบขอความเมตตาฉันเดี๋ยวนี้และยอมรับการลงโทษซะดี ๆ หลังจากนั้นฉันถึงจะพิจารณาที่จะไว้ชีวิตนาย!”

แววตาของเอซร่าเย็นชาเมื่อเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ครอบงำ

“ไม่อย่างนั้นฉันจะตามล่าทั้งตระกูลนาย!

“ตระกูลนายไม่เพียงแต่จะชดใช้ความผิดของนายเท่านั้น...

“ฉันจะขุดบรรพบุรุษของนายจากหลุมศพของพวกเขาด้วย!