บทที่ 3202

“มีคนในฟลัตเวลล์กี่คนที่จะสามารถทำอะไรแบบนี้ได้?”

“ไม่มาก” ราเชล ฮาร์ดีตอบทันที

“นอกเหนือจากทูตของวังทองคำ บุคคลสำคัญบางคนของหลงเหมิน และเหล่านายน้อยของตระกูลบาวเออร์...

“ก็มีเพียงอีกไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถทำอะไรแบบนี้ได้”

“รวมถึงฉันด้วยหรือเปล่า?”

ราเชลหัวเราะอย่างขมขื่น

“คุณคิดว่ายังไงล่ะคะคุณยอร์ก?”

“แสดงว่าเธอกำลังจะบอกว่าหลักฐานทั้งหมดชี้ตรงมาที่ฉัน…”

ฮาร์วีย์ ยอร์กเพียงแต่ยิ้ม

“แต่เนื่องจากพวกมันไม่ชัดเจนพอ จึงไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าฉันเป็นคนทำใช่ไหม?”

ตาของราเชลกระตุก

“นั่นคือปัญหาที่ใหญ่ที่สุดเลยค่ะคุณยอร์ก

“พวกเขาไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของพวกเรา แต่พวกเราก็ไม่มีอะไรไปยืนยันพวกเขาว่านี่ไม่ใช่ฝีมือของพวกเราเช่นกัน

“ถ้าวันนี้เราไม่ระวังให้ดี เราจะต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดนี้แน่นอน”

ฮาร์วีย์หรี่ตามองไปที่ตระกูลบาวเออร์ก่อนที่จะถอนหายใจ

“ไม่เลวเลย พวกเขาถึงกับยอมตัดมือตนเองเพื่อฆ่าฉัน…”

ราเชลมองตามสายตาของเขาก่อนที่เธอจะขนลุก...

“คุณกำลังจะบอกว่าโจเซฟ บาวเออร์…”

“นายกล้ามาที่นี่ได้ยังไงฮาร์วีย์?!”

ก่อนที่เธอจะทันได้พูดจบก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากคฤหาสน์หลังจากที่มีคนเห็นฮาร์วีย์

บุคคลที่เดินนำกลุ่มไม่ใช่ใครอื่นนอกจากแม็ก บาวเออร์เอง

ใบหน้าของเขายังคงมีรอยฝ่ามือจาง ๆ แต่เขาดูเหมือนจะมีความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับฮาร์วีย์มากขึ้นเมื่อมียอดฝีมือด้านศิลปะการต่อสู้หลายคนรายล้อมเขา

เขาเดินไปหาฮาร์วีย์ด้วยแววตาอาฆาต