บทที่ 3208

ลิเลียน เยตส์คิดว่าฮาร์วีย์ ยอร์กคงกังวลว่าเธอจะพูดถึงเหมืองทองคำในอนาคต

เขาจึงส่งราเชล ฮาร์ดีมาเพื่อปิดปากเธอ

ลิเลียนเดือดพล่านด้วยความโกรธในขณะนี้

ในสายตาของเธอ เธอคงได้เป็นแม่ยายที่ร่ำรวยที่สุดเท่าที่เคยมีมาถ้าหากไม่มีฮาร์วีย์

เธอจะไม่จำเป็นต้องอยู่ในสถานที่ที่ทรุดโทรมแบบนี้!

แม้แต่อากาศแถวนี้ก็ยังเหม็น!

“บอกฉันมานะนางแพศยา! เธอได้นอนกับไอ้สารเลวนั่นไหม?!

“ถ้าใช่ก็บอกฉันมาเลย! ฉันจะช่วยเธอด้วย!

“เธอจะมีโอกาสได้คบกับเขาตราบใดที่เขาเลิกกับลูกสาวของฉัน!

“หรือเธอจะบอกว่าเธออยากเป็นมือที่สามไปตลอดชีวิต?”

“นี่คุณ…”

ราเชลใกล้จะหมดความอดทน แต่เธอก็สามารถระงับความรู้สึกได้หลังจากที่เธอนึกถึงคุณค่าของตัวเอง

“ฉันไม่สนว่าคุณจะมีความแค้นอะไรกับคุณยอร์ก ลิเลียน!” เธอกล่าวอย่างเย็นชา

“ฉันไม่สนด้วยว่าก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้น!

“แต่คุณลองตอบฉันมาตรง ๆ สิ

“ถ้าไม่ใช่เพราะแผนของคุณยอร์ก คุณคิดว่าคุณจะมีโอกาสได้ออกจากคุกจริงเหรอ?!

“ถ้าไม่ใช่เพราะเขา คุณคิดว่าคุณจะอยู่ที่นั่นได้อย่างสบายขนาดนั้นเหรอ?!

“คุณยอร์กทำเพื่อพวกคุณทุกคนมากมาย! แค่คุณไม่ขอบคุณเขาก็แย่พอแล้ว!

“แต่คุณกล้าดียังไงมาซ้ำเติมเขาเมื่อเขาล้ม?!

“คุณไม่มีขีดจำกัดเลยเหรอ?!”

ลิเลียนยืนตัวแข็งก่อนที่จะเผยสีหน้าดื้อรั้น

“เธอหมายความว่ายังไง?

“ฉันซ้ำเติมเขาตอนที่เขาล้มเมื่อไหร่?

“ฉันยังไม่ได้เอาคืนไอ้สารเลวนั่นที่ทำให้จอร์แดน โบวี่ตบหน้าฉันเมื่อวานนี้ด้วยซ้ำ!

“ไปเอามันมาขอโทษฉันเดี๋ยวนี้!”

“พาเขามาที่นี่งั้นเหรอ?”