บทที่ 3211

ซีนเธียร์ ซิมเมอร์รู้สึกเศร้าโศกเมื่อเห็นแม่ของเธอพยายามใส่ร้ายฮาร์วีย์ ยอร์กอย่างสิ้นหวัง

เธอรู้ดีว่าคำให้การของลิเลียน เยตส์สำคัญที่สุดจากพวกเธอทั้งสาม

ข้อกล่าวหาของฮาร์วีย์จะเป็นโมฆะก็ต่อเมื่อลิเลียนคืนคำสิ่งที่เธอพูดเมื่อเช้าวันนั้นเท่านั้น

แมนดี้ ซิมเมอร์ขมวดคิ้ว เธอเองก็เชื่อว่าฮาร์วีย์จะไม่ทำอะไรแบบนี้

แต่เธอก็รู้จักนิสัยของแม่เธอดี มันจะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพยายามโน้มน้าวเธอในตอนนี้

เมื่อพิจารณาจากนิสัยของลิเลียน ฮาร์วีย์คงไม่มีโอกาสที่จะล้างชื่อตนเองได้ถ้าเธอยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็น “พยานร้าย” ของเขา

เธอจะจดจำที่ฮาร์วีย์แทงเธอที่ฮ่องกงไปตลอดชีวิต...

ความปรารถนาของเธอที่จะเป็นแม่ยายของตระกูลอันดับต้น ๆ ก็เป็นเหตุผลักดันให้เธอทำเช่นนี้

ขณะที่แมนดี้พยายามหาวิธีโน้มน้าวแม่ของเธอ จู่ ๆ รถโรลส์รอยซ์แฟนธอมสองสามคันก็แล่นเข้ามาก่อนที่จะจอดหน้าสถานีตำรวจ

ชายหนุ่มรูปงามในชุดสูทสีขาวลงมาจากรถ

ผู้หญิงที่สวมแว่นตากรอบทองและชุดกระโปรงสวยงามถือร่มให้เขาขณะที่เดินเข้าไปในสถานีตำรวจ

ชายคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากโจเซฟ บาวเออร์เอง

ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากรูบี้ เมอร์เรย์

“แมนดี้! คุณเป็นยังไงบ้าง?!

“ผมได้ข่าวมาว่าคุณเพิ่งจะออกจากคุกหลังจากที่ถูกกล่าวความเท็จ!

“ผมผิดเอง ผมไม่ได้ดูแลคุณดีพอเพราะปัญหาของตระกูลของผม

“ผมขอโทษที่ทำให้คุณและคุณแม่ของคุณต้องทนทุกข์กับเรื่องนี้!

“คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมจะทวงความยุติธรรมมาให้คุณแน่นอน

“จะต้องมีคนรับผิดชอบเรื่องนี้แน่นอน! คุณจะต้องได้รับค่าเสียขวัญด้วย!”

โจเซฟเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ก่อนที่จะแสดงสีหน้าไม่พอใจราวกับว่าเขาไม่พอใจที่ตนเองไม่สามารถดูแลลิเลียนและแมนดี้ได้ดีพอ