บทที่ 3246

รูดอล์ฟเชื่อว่าทักษะทางการแพทย์ของเขาไม่มีใครเทียบได้ เขาทำการรักษาผู้คนจากทั้งราชวงศ์หรือขุนนางในยุโรปเหนือมาหลายปีแล้ว

เมื่อรวมกับตำแหน่งของเขาในฐานะผู้อำนวยการสหพันธ์การแพทย์นานาชาติ พูดได้อย่างเต็มปากเลยว่าเขาค่อนข้างมีอิทธิพลในวงการแพทย์

ไม่มีใครสามารถช่วยชีวิตคนไข้ที่ตัวเขาเองช่วยไม่ได้แน่นอน!

เขาค่อนข้างไม่พอใจที่ฮาร์วีย์เปิดเผยความลับของเขา...

ไม่แปลกเลยที่เขาจะดูโกรธมากหลังจากที่ฮาร์วีย์ไม่เคารพในสิ่งที่เขาเชี่ยวชาญเช่นนี้

ผู้ช่วยและพยาบาลที่อยู่ข้าง ๆ รูดอล์ฟจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเหยียดหยาม

พวกเขาคิดว่าฮาร์วีย์ยิ่งยโสเกินไป

'เพียงเพราะเขารู้ความลับของคุณรูดอล์ฟ ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะอวดอ้างแบบนั้นได้!'

‘เขาอาจจะรักษาผู้อาวุโสไม่ได้ แต่ทักษะทางการแพทย์ของเขาไม่มีใครเทียบ!’

“คุณอยากจะลองไหมผู้อาวุโสตอร์เรส?”

ฮาร์วีย์เพิกเฉยต่อคำดูถูกของรูดอล์ฟโดยสิ้นเชิง และหันไปมองโคลตันอย่างใจเย็นแทน

“ก็อย่างที่ผมบอก ผมไม่ใช่หมอ ถึงอย่างนั้นผมก็รู้เรื่องศิลปะแห่งการสังหาร

“ไม่ว่าสัมผัสกลืนวิญญาณจะน่ากลัวแค่ไหน มันก็เป็นศิลปะแห่งการสังหารเท่านั้น

“ถ้าผมรู้วิธีฆ่า ผมก็รู้วิธีช่วยเหลือ”

ดวงตาของโคลตันเป็นประกายเมื่อเห็นท่าทางสงบของฮาร์วีย์

เขาเป็นคนที่มีประสบการณ์มาก เขาบอกได้เลยว่าฮาร์วีย์มั่นใจในความสามารถของตัวเองอย่างยิ่ง ไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายคงไม่สงบเช่นนี้

“นายแน่ใจเหรอว่าจะรักษาฉันได้ ฮาร์วีย์?” โคลตันถาม

“คุณแน่ใจหรือว่าทำได้หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์?”

“ผมเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น” ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น

"ได้!"

โคลตันหัวเราะเบา ๆ

“ในเมื่อนายมั่นใจขนาดนั้น ฉันก็อนุญาตให้นายทำทุกอย่างตามที่นายต้องการ!”

โคลตันสนใจฮาร์วีย์ เขาไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของฮาร์วีย์ แต่เขาสามารถบอกได้ว่าลูกชายคนเล็กที่เขาภูมิใจนักภูมิใจหนาไว้วางใจในตัวฮาร์วีย์มาก

โคลตันอยากจะเห็นนักว่าฮาร์วีย์เป็นเพียงชายหนุ่มผู้หยิ่งผยอง หรือจริง ๆ แล้วเขามีพรสวรรค์ที่แท้จริงกันแน่

เขาจะรู้ทันทีที่เขายอมให้ฮาร์วีย์รักษา

เซียนน่าขมวดคิ้ว เธอกังวล