บทที่ 329

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ฮาร์วีย์ก็เหล่ตามอง ดูเหมือนว่าหลุยส์ไม่ได้เป็นมิตรกับเขาเลย

เมื่อคิดแบบนั้น ฮาร์วีย์ก็หันไปมองโรซาลี ด้วยรูปร่างหน้าตาของเธอมันทำให้เกิดปัญหาอะไรกับเขาอีก?

เมื่อสังเกตเห็นการจ้องมองของฮาร์วีย์ สีหน้าเย็นชาของโรซาลีอ่อนลงและถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มขณะที่เธอขยิบตาให้เขาอย่างซุกซน

ฮาร์วีย์ยิ้มกลับอย่างช่วยไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป

ในขณะเดียวกันหลุยส์ที่ยืนอยู่ด้านข้างก็กำหมัดแน่น ไอ้เวรนี่ไม่รู้หรือไง่ว่าไม่ควรยุ่งกับสุดที่รักของเขา? เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้!

ชาร์ลส์สังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากหางตาของเขาและถอนหายใจ นักเรียนของเขาแพ้ชายหนุ่มคนนี้แล้วเพียงแค่ดูจากความสงบนิ่งและการกระทำ

แต่แน่นอนว่าชาร์ลส์ต้องช่วยหลุยส์ในฐานะสมาชิกในครอบครัวเขาจึงจ้องไปที่หลุยส์และบอกเขาว่า “หลุยส์ ที่ผ่านมาฉันสอนอะไรนายโดยตลอด? จงถ่อมตัวและอย่าแสดงความเย่อหยิ่งเพียงเพราะความสามารถและทักษะของนาย เข้าใจไหม?”

แต่เห็นได้ชัดในสายตาของฮาร์วีย์ว่าแม้ว่าชาร์ลส์กำลังั่งสอนนักเรียนของเขา แต่ความเชื่อและศรัทธาในตัวนักเรียนของเขาก็ไม่สามารถเก็บซ่อนได้ฟังดูจากน้ำเสียงในการพูดของเขา

“อาจารย์ ผมทนไม่ได้ที่คนบางคนทำเหมือนว่ารู้ทุกอย่างในเมื่อพวกเขาไม่ได้เป็นนักประเมินอยู่แล้ว ก็แค่เพียงเพราะแค่โชคเข้าข้างของเขาในครั้งที่แล้ว!” หลุยส์พูดออกมาอย่างไม่พอใจ

คำพูดของเขาสะกิดโรซาลีทันที และก่อนที่ฮาร์วีย์จะตอบกลับ

เธอจ้องไปที่หลุยส์และพูดว่า “มิสเตอร์ซาราเต้ อย่าคิดว่าตัวเองสูงเพียงเพราะความสามารถพื้น ๆ ของคุณ ทักษะของคุณเทียบไม่ได้เลยกับทักษะของฮาร์วีย์”

“โรซาลี ผมไม่อยากให้คุณหลงกลผู้ชายคนนี้…” หลุยส์ตอบเธอทันที

“คุณเป็นใครถึงเรียกฉันว่าโรซาลี? อย่าทำเหมือนว่าเราสนิทกัน” โรซาลีกล่าวอย่างเย็นชา

หลุยส์ตามจีบเธอมาเป็นเวลานาน ยิ่งกว่านั้นตระกูลของพวกเขาพยายามจับคู่ทั้งสองแต่งงานกัน นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงพูดกับเธอในแบบนั้นได้