บทที่ 3283

เบรดี้ ตอร์เรสโบกมือห้ามเพื่อน ๆ เขาส่งสัญญาณให้พวกเขาหยุดทำอะไรบุ่มบ่าม

จากนั้นเขาก็นั่งตัวตรงและมองไปที่ฮาร์วีย์ ยอร์กด้วยท่าทางอันน่าสมเพช

“คุณยอร์ก...

"ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว…

“ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร ก็เลย…”

'เขาขอโทษงั้นเหรอ?'

'นายน้อยตอร์เรสเนี่ยนะ?'

พอลล่า เบเกอร์และคนอื่น ๆ แทบจะล้มลงไปกองกับพื้นหลังจากเห็นเบรดี้ขอโทษอีกฝ่ายจากใจจริง ในขณะที่ใบหน้าของเขาถอดสีจนซีด

พวกเขาตกใจมาก ไม่คาดคิดเลยว่าคนแบบนั้นจะยอมก้มหัวลงต่อหน้าฮาร์วีย์จริง ๆ

ไอ้ขี้แพ้ตรงหน้าพวกเขาทำได้ขนาดนี้เชียวหรือ?

โทรศัพท์เพียงสายเดียวสามารถจัดการผู้มีอำนาจอย่างเบรดี้ได้?

พอลล่าที่คิดว่าผู้หนุนหลังของเธอนั้นแข็งแกร่งราวกับตะปู ในตอนนี้ร่างกายของเธอกลับเฉื่อยชา จู่ ๆ เธอก็รู้สึกแย่กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

"ที่นี้นายก็เข้าใจแล้วสินะ?”

ฮาร์วีย์แสดงสีหน้าสงบเมื่อจ้องมองไปที่เบรดี้

“แต่นั่นมันไม่พอหรอก”

เบรดี้แสดงรอยยิ้มอันน่าสยดสยองบนใบหน้าหลังจากสัมผัสได้ถึงการจ้องมองของฮาร์วีย์

“ถ้าคุณยกโทษให้ผม ผมจะแสดงความจริงใจให้คุณเห็นเอง!

“ผมรับประกันได้เลยว่าผมจะไม่เอาเปรียบใครอีกต่อไปแล้ว!”

เบรดี้กัดฟันก่อนที่จะกระแทกแขนซ้ายลงบนพื้นอย่างฉุนเฉียว

แกร๊ก!

กระดูกมือของเบรดี้แตกในทันที

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำด้วยตัวเอง เนื่องจากฮาร์วีย์ต้องการแขนและขาของเขา

เพราะถ้าปล่อยให้ถึงมือฮาร์วีย์ มันคงไม่ใช่แค่กระดูกมือ