บทที่ 3288

แอรอนไม่ได้โกรธ เขายังคว้าเช็คขึ้นจากใบหน้าด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

“เหนือชั้นจริง ๆ!

“ผมชื่นชมคนแบบคุณที่สุดเลย!

“ถ้าคุณต้องการแบบนั้นเราก็มาเดิมพันกันเถอะ

“วางเดิมพันที่สามร้อยล้านดอลลาร์!”

แอรอนส่งสัญญาณมือและมีคนวางเช็คลงบนโต๊ะ

“ถ้าคุณชนะ คุณจะได้รับดอกเบี้ยในทุกๆดอลลาร์ด้วย

“แต่ถ้าคุณแพ้และจ่ายเงินมากขนาดนี้ไม่ไหว ผมจะหักแขนขาของคุณทุกข้างและริบทรัพย์สินทั้งหมดที่คุณมี

“คุณตกลงหรือเปล่า?”

ฮาร์วีย์มีสีหน้าดุร้ายราวกับว่าเขากระวนกระวายใจอย่างที่สุด

“คุณคิดว่าผมมีเงินไม่ถึงหรือไง? น่าตลกจริง ๆ!

“เอาล่ะ! คราวนี้คุณก็เป็นลูกมือแล้วกัน!

“เขย่าลูกเต๋า!”

ฮาร์วีย์กระแทกมือของเขาลงบนโต๊ะ

“ผมจะแทงสูง!”

แอรอนส่งยิ้มเล็ก ๆ ให้ฮาร์วีย์ขณะที่เขาเขย่าถ้วยลูกเต๋าและวางมันลงบนโต๊ะ

“คุณแน่ใจหรือว่าคุณจะแทงสูง คุณยอร์ก? เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ”

“ทำไมผมต้องเปลี่ยนใจด้วย?”

ฮาร์วีย์หัวเราะอย่างเย็นชาก่อนจะกระแทกมือลงบนโต๊ะอีกครั้ง

“แต่เผื่อว่าคุณจะโกง ผมอยากให้เธอคนนั้นเป็นคนเปิดมัน!”

ฮาร์วีย์ชี้ไปที่หญิงสาวชาวอินเดียที่อยู่ข้างๆ เขา

แอรอนยักไหล่แต่ยังคงยิ้มอยู่

"แน่นอน! ให้เธอเปิด"

หญิงสาวชาวอินเดียมองฮาร์วีย์อย่างเหยียดหยาม

'ชายโง่ผู้นี้ไม่รู้หรือว่านายน้อยการ์เซียเป็นลูกศิษย์ของเซียนพนันแห่งประเทศหมู่เกาะ'

'เขาสามารถเขย่าแต้มได้ตามที่เขาต้องการ!'

'ถึงจะให้คนอื่นเปิดถ้วยก็ไม่มีผลอะไร'

หญิงสาวชาวอินเดียค่อยๆ เปิดถ้วยออกอย่างช้าๆ แม้ว่าเธอจะหงุดหงิดมากก็ตาม