บทที่ 3301

โนแลนกระหยิ่มยิ้มย่อง เขาไม่เชื่อว่าฮาร์วีย์จะเข้าใจความเชื่อและวัฒนธรรมของประเทศเขา

ฮาร์วีย์เผยสีหน้าฉงนเมื่อเห็นท่าทางที่มั่นใจและดื้อรั้นของโนแลน

ในความเป็นจริงฮาร์วีย์สามารถจบชีวิตของโนแลนได้ทันทีหากเขาออกแรงเพิ่มอีกนิดเดียว

แอรอนและทอตโต้รู้สึกหวาดกลัวกับสถานการณ์ปัจจุบัน พวกเขาไม่กล้าขยับแม้แต่นิ้วเดียวเพราะกลัวว่าจะถูกโนแลนฆ่า...

แต่ดูเหมือนว่าโนแลนจะไม่สนใจเลย

“อย่าคิดว่าฉันจะยอมแพ้นะฮาร์วีย์”

โนแลนมองฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าที่ว่างเปล่า

“พวกเราชาวอินเดียก็เหมือน ๆ กัน นายสามารถตัดหัวของพวกเราได้ แต่นายจะไม่มีวันพรากความภาคภูมิใจของพวกเราไปได้

“ถ้านายดีกับพวกเรา พวกเราจะตอบแทนบุญคุณอย่างสุดใจ

“แต่ถ้านายทำให้พวกเราต้องอับอาย พวกเราจะหาทางเอาคืนนายจนได้!

“ต่อให้นายจะฆ่าฉัน แต่ตราบใดที่อินเดียยังอยู่ ก็จะมีคนมาล้างแค้นให้ฉัน!

“อีกอย่าง ฉันเชื่อว่ายังไงนายก็ไม่กล้าฆ่าฉันหรอก

“ท้ายที่สุดแล้วฉันก็เป็นถึงกษัตริย์ผู้สูงศักดิ์ คนต่ำต้อยอย่างนายไม่มีสิทธิ์ที่จะฆ่าฉัน”

เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์เหวี่ยงหลังมือของเขาไปบนใบหน้าของโนแลน

“คุณคิดว่าคุณสูงศักดิ์มากเหรอ?

“ต่อให้คุณจะอยู่ในวรรณะกษัตริย์แล้วจะยังไง?”

เพี๊ยะ!

“คุณคิดว่าคุณเก่งมากเหรอ?

“วรรณะกษัตริย์อย่างคุณก็เป็นเพียงราชวงศ์ที่ยอมสละประเทศของตนต่อผู้รุกรานในสมัยนั้น!

“คุณทิ้งประเทศตนเองและทำให้ผู้บุกรุกกลายเป็นพราหมณ์!

“คุณมอบประวัติศาสตร์นับพันปีของประเทศตนเอง ดินแดน และวัฒนธรรมให้คนอื่น!

“แล้วคุณจะยังกล้าโอ้อวดอยู่อีกเหรอ?!”

เพี๊ยะ!

“คุณกล้าภูมิใจกับสิ่งนั้นได้ยังไง?!