บทที่ 3324

ฮาร์วีย์ ยอร์กหัวเราะเบา ๆ

“ขอบคุณที่ไว้วางใจผมถึงขนาดนั้น ในเมื่อผมรับปากว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้ผมจะต้องรักษาคำพูดไว้ให้ได้อย่างแน่นอน

“แต่ในอีกสองสามวันข้างหน้าผมจะต้องขอความช่วยเหลือจากอันเซล ตอร์เรสสักหน่อย”

“อย่างเช่น ให้ผู้คนที่กำลังคุกเข่าอยู่หน้าโรงพยาบาลเพื่อประชาชนในตอนนี้อยู่ที่นั่นต่อไป

“พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ขยับไปไหนแม้แต่นิ้วเดียวก่อนจะครบสามวัน”

ฮาร์วีย์หยิบยกประเด็นนี้ขึ้นมาล่วงหน้า เพราะเขาคิดว่าโคลตัน ตอร์เรสคงจะอยากพูดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน

โคลตันถึงกับพูดไม่ออก ก่อนจะถอนหายใจ

ตอนแรกเขาก็นึกสนใจอยู่หรอก แต่ดอนนี่ เบอร์ตันและลูกชายของเขาเป็นชาวอินเดีย ทั้งยังเป็นคนของโคดี การ์เซียอีก

ตอนนี้เขายิ่งไม่จำเป็นจะต้องเป็นปรปักษ์กับโคดี้เลย

แต่เนื่องจากฮาร์วีย์ยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด โคลตันจึงไม่รู้สึกว่าเขาจำเป็นจะต้องพูดอะไรอีก

“ในเมื่อนายตัดสินใจไปแล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดหรอก” โคลตันพูดด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง หลังจากถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกรอบ

“แต่ฉันต้องขอเตือนนายเอาไว้! โคดี้เป็นตัวอันตราย!

“ถ้านายต้องสู้กับพวกเขา ก็ต้องระวังเอาไว้ให้มาก!”

“ผิดแล้ว ผู้อาวุโสตอร์เรส

“ผมไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยสักนิด พวกเขาต่างหากที่มาหาเรื่องผมไม่หยุด!

“ผมจะปล่อยพวกเขาไปก็ต่อเมื่อพวกเขาตัดสินใจที่จะยอมจำนนและจากไป

“แต่ถ้าพวกเขายังสร้างปัญหาให้ผมไม่เลิก…

“ผมก็จะไม่หยุดจนกว่าจะตายกันไปข้าง”

โคลตันถอนหายใจก่อนจะเผยรอยยิ้มจาง ๆ

“ฉันหวังว่าทุกอย่างจะเป็นอย่างที่นายคาดหวังเอาไว้ ฮาร์วีย์