บทที่ 3327

โคริ จอห์นไม่พอใจกับการที่ฮาร์วีย์ ยอร์กปฏิเสธเจตนาของตัวเอง

การเป็นคนไม่เอาไหนไม่ได้เป็นปัญหาเลย แต่เขากลับไม่ยอมรับความจริงที่ว่าเขาทำทุกอย่างเพื่อเธอ! เรื่องนี้แหละที่ทำให้เธออับอายเป็นอย่างมาก!

แล้วเธอจะกล้าอวดตัวได้อย่างไร! เธอคงไม่อาจปรนเปรอความเย่อหยิ่งของตัวเองได้!

โคริมองฮาร์วีย์และเยาะเย้ยอย่างเย็นชา

“ไม่ว่านายจะพยายามแค่ไหนหรือพยายามจะทำอะไร นายก็ไม่มีโอกาสได้ยืนเคียงข้างฉันอยู่วันยันค่ำ!

“ฉันเป็นศิษย์ภายนอกของของหลงเหมินแห่งฟลัตเวลล์แล้ว

"แล้วนายล่ะ? นายก็ยังเป็นแค่ขี้แพ้อยู่วันยังค่ำ!

“เรามันคนละชั้นกัน!

“เราเข้าไปข้างในกันเถอะสาว ๆ”

โคริสะบัดผมของเธอก่อนที่จะเดินไปในโรงยิมกับเพื่อน ๆ หลังจากพูดจบ

ฮาร์วีย์มองตามแผ่นหลังของโคริไปอย่างพูดไม่ออก เขาไม่แน่ใจว่าโคริมั่นใจมากเกินไปหรือเป็นเพราะเขาดวงตกอย่างหนักกันแน่

เขามาที่นี่เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันเท่านั้น แต่กลับถูกปฏิบัติเป็นคนโรคจิตที่เอาแต่สะกดรอยตามใครบางคนมาตลอดทาง

ฮาร์วีย์ตัวสั่นเมื่อความคิดนี้แล่นอยู่ในหัวของเขา เขารีบสลัดความคิดทิ้งก่อนที่จะวิ่งไปที่แผนกต้อนรับเพื่อสอบถามข้อมูลของสนามสอบ

ไม่กี่นาทีต่อมา ฮาร์วีย์ก็มาถึงสนามฟุตบอลในร่ม

สถานที่นั้นเต็มไปด้วยโต๊ะทั่วบริเวณ

เพียงแวบแรก ดูเหมือนสถานที่แห่งนี้จะสามารถรองรับคนได้มากกว่าหนึ่งพันคน

ฮาร์วีย์เห็นกล้องวงจรปิดหลายสิบตัวรอบ ๆ สถานที่มีไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการโกงทุกรูปแบบ

ทุกคนกำลังมองหาที่นั่งของพวกเขาอยู่ในขณะนี้ ฮาร์วีย์เดินไปรอบ ๆ และพบที่นั่งของตัวเองที่อยู่ตรงมุมห้อง

น่าเสียดายที่โคริและเพื่อน ๆ ของเธอนั้นนั่งอยู่ข้างหน้าเขาพอดี

ฮาร์วีย์นั่งลงอย่างใจเย็น...

โคริหันกลับมาและหรี่ตามองฮาร์วีย์ด้วยแววตาขี้เล่น