บทที่ 3339

ฟิชเชอร์ เบเนตต์ทำให้วิลเบอร์ ลีพิการไปแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกผิดไม่หาย

หากตอนนั้นเขาไม่มาปรากฏตัว ชื่อเสียงของโรงฝึกศิลปะการต่อสู้ศักดิ์สิทธิ์ก็อาจจะถูกทำลายไปแล้ว

หากผู้นำคนใหม่ของกองบังคับคดีของหลงเหมินรับรู้เรื่องนี้เข้ามันคงจะไม่ใช่เรื่องล้อเล่นแน่!

ฟิชเชอร์เชื่อว่าเขาตัดสินใจถูกในทันที

โคริ จอห์นสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด และตั้งสติก่อนจะเดินไปหาฮาร์วีย์อย่างเขินอาย

“ไม่เลวเลยนะฮาร์วีย์!” โคริพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ

"ยินดีด้วย! นายก็ควรที่จะได้ยืนเคียงข้างฉัน!

“วันนี้ฉันจะให้โอกาสนาย! ได้มีโอกาสพาฉันไปเลี้ยงอาหารสักมื้อ!

“ถ้านายทำได้ดีแล้วก็ สักวันนายอาจจะได้เป็นคนรักของฉันก็ได้!

"จริงสิ! วันนี้ฉันอยากจะไปกินร้านอาหารที่มีรางวัลมิชลินสามดาวพอดี! ทำไมเราไม่…”

ฮาร์วีย์จ้องมองโคริราวกับว่าเขากำลังมองตัวตลก

“สมองเธอมีปัญหาเหรอ?

“หลบไปซะ!”

ฮาร์วีย์เดินออกไปทันทีหลังจากนั้น

เขาไม่อยากจะเปลืองน้ำลายกับคนอย่างโคริ

เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังวางแผนอะไรอยู่…

อีกอย่าง หากปล่อยให้ผู้หญิงไร้ค่าอย่างเธอมาใกล้เขา เขาคงไม่รอด

หลังจากปฏิเสธคำเชิญของฟิชเชอร์และคนอื่น ๆ ฮาร์วีย์ก็ทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ก่อนที่เขาจะจากไป

***

การสอบผ่านเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลอง

ฮาร์วีย์จึงขอให้ราเชล ฮาร์ดีและเคย์เดน บัลเมอร์หาร้านคาราโอเกะมาให้ทุกคนได้ร่วมสนุกสนานไปด้วยกัน

ในด้านหนึ่ง ฮาร์วีย์ต้องการกระชับความสัมพันธ์ระหว่างราเชลกับลูกน้องของเคย์เดนด้วย