บทที่ 3348

อารมณ์ของฮาร์วีย์ยังคงเหมือนเดิม ขณะที่หรี่ตามองภาพตรงหน้า

"เอาล่ะ ในเมื่อนายเป็นแค่ขี้ข้าของคนอื่น งั้นเราก็มาพูดให้ตรงประเด็นกันเลยดีกว่า”

"นายต้องการอะไร?"

พอร์ควิงเดือดดาลอย่างที่สุด

“นี่คือตราของนายหญิงจอห์น หนุ่มน้อย! เธอต้องการให้นายหักแขนขาตัวเองแล้วส่งผู้หญิงคนนั้นไปให้นายน้อยการ์เซีย นายต้องไปคุกเข่าอยู่หน้าห้องรับรองของเราเป็นเวลาสิบนาทีด้วย! แบบนั้นนายก็จะรอด!

"จำไว้ให้ดี! เธอให้โอกาสนายเพราะเราเป็นเพื่อนร่วมประเทศกันเท่านั้น!

“อย่าปล่อยให้โอกาสเสียเปล่าเลย!

“ถ้านายปฏิเสธ นายจะไม่ใช่แค่คนเดียวที่ต้องชดใช้!

“วงศ์ตระกูล เพื่อนฝูง และทุกคนที่สนับสนุนนายจะต้องชดใช้อย่างแสนสาหัส!”

พอร์ควิงส์เข้าใจผิดไปว่าฮาร์วีย์เป็นนายน้อยที่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง หลังจากได้เห็นฮาร์วีย์แสดงตนอย่างสูงส่งและทรงอำนาจ

เขาหยิบตราออกมาด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง

ชายในชุดสูทที่อยู่ด้านหลังเขาเงยหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ กำลังอดทนรอให้ฮาร์วีย์ร้องขอความเมตตา

เพราะนั่นคือตราประจำตระกูลจอห์น

ตรานี้หมายถึงอำนาจเด็ดขาดในฟลัตเวลล์

หัวหน้าแก๊งหลายคนคงหนีกระเจิงหลังจากเห็นสิ่งนี้

แม้แต่ตระกูลบาวเออร์และตระกูลตอร์เรสก็ยังต้องยำเกรงต่อตรานี้ด้วยซ้ำ

เหนือสิ่งอื่นใดโกลด์เด้น พาเลซก็อยู่เบื้องหลังตระกูลจอห์นด้วย

ถึงขนาดนี้แล้วใครจะยังกล้าต่อต้านพวกเขา?

แต่น่าแปลกที่ฮาร์วีย์ไม่มีทีท่าจะผงะถอย

แต่เขากลับเอนตัวลงบนเก้าอี้อย่างสงบและหรี่ตาลง

"นั่นอะไร? ฉันเห็นมันไม่ค่อยชัดเลย

“เอาเข้ามาใกล้ ๆ หน่อย ฉันจะได้ดูมันแบบชัด ๆ!”

“ดูมันแบบชัด ๆ?!”

พอร์ควิงเดือดมาก