บทที่ 3377

เวลาเก้าโมงเช้า ที่โรงพยาบาลเพื่อประชาชนแห่งฟลัตเวลล์

ฮาร์วีย์ ยอร์กนำผลไม้ที่เขาเก็บก่อนหน้านี้มาเยี่ยมแมนดี้ ซิมเมอร์

นั่นเพราะภรรยาของเขาได้รับบาดเจ็บ จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะทุ่มเทถึงขนาดนี้

ลิเลียน เยตส์ทนฮาร์วีย์ไม่ได้ แต่เขาเข้าใจดีว่าเธอจะมีพฤติกรรมแบบไหนดังนั้นทุกครั้งที่เขามาเยี่ยมแมนดี้เขาจึงมักจะนำเช็คก้อนโตมาเพื่อปิดปากลิเลียนเสมอ

ลิเลียนเป็นผู้หญิงหน้าเลือด แต่ก็ดีที่เมื่อได้เงิน เธอก็สามารถปิดปากของตัวเองลงได้สนิท ฮาร์วีย์จึงสามารถรักษาสุขภาพจิตของตัวเองได้เป็นอย่างดีตลอดเวลาที่ต้องอยู่ร่วมกับเธอ

หลังจากคุยกับแมนดี้เพียงเล็กน้อย ฮาร์วีย์ก็ทิ้งผลไม้ไว้และเดินจากไป เพราะเขาไม่ต้องการรบกวนการพักผ่อนของแมนดี้

เนื่องจากมีการแพร่ระบาดของเชื้อโรค ฮาร์วีย์จึงสวมหน้ากากอนามัยอย่างระมัดระวัง และเตือนแมนดี้และลิเลียนไม่ให้ออกจากห้องผู้ป่วยเพื่อที่พวกเธอจะได้ไม่ไปรับเชื้ออะไรมา

ขณะที่ฮาร์วีย์กำลังจะลงไปชั้นล่าง ลิฟต์ก็ถูกเปิดออก

แพทย์ผู้ซึ่งสวมเสื้อกาวสีขาวและสวมหน้ากากอนามัยปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับรถเข็น ส่วนสูงและน้ำหนักของเขาเกือบจะเท่ากับของฮาร์วีย์

แพทย์คนนั้นหรี่ตาเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าของฮาร์วีย์ ราวกับต้องการจะแน่ใจว่าอีกฝ่ายมาเยี่ยมใครบางคนที่นี่จริง ๆ ก่อนที่เขาจะสงบสติอารมณ์ลงอีกครั้ง

ฮาร์วีย์ส่งสายตากลับไปยังแพทย์คนนั้นอย่างใจเย็น ก่อนจะเดินจากไปอย่าเงียบ ๆ

ในตอนนั้นเขานึกถึงอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาดขึ้นมาได้…

แพทย์คนดังกล่าวมีหนังด้านหนาที่มือ ซึ่งแปลว่าเขาเป็นนักศิลปะยุทธอย่างแน่นอน

แม้ว่าแพทย์คนนั้นจะพยายามซ่อนเจตนาสังหารเอาไว้ แต่ฮาร์วีย์ก็ยังรู้สึกถึงมันได้จากตัวเขา

แพทย์คนนั้นจงใจถอดหน้ากากอนามัยออก

รูม่านตาของฮาร์วีย์หดตัวลงในขณะนี้ แม้จะเพียงมองแวบเดียวเขาก็บอกได้ว่า...

แพทย์คนนั้นหน้าเหมือนกับเขาไม่มีผิด!

ฮาร์วีย์ไม่ได้ร้อนรนออกจากลิฟต์ เขากดปุ่มไปยังชั้นสี่อย่างใจเย็น