บทที่ 3405

การต่อสู้รุนแรงขึ้นในขณะที่มือปืนของตระกูลจอห์นแสดงสีหน้าน่าสยดสยอง

แม้ว่าฝีมือของราเชลจะพัฒนาขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ชาวอินเดียก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นเช่นกัน

หลังจากที่ควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว ชาวอินเดียหลายสิบคนก็ลุกขึ้นยืนและล้อมราเชลไว้อย่างสมบูรณ์โดยวางแผนที่จะทำให้เธอเหนื่อยอย่างช้า ๆ

เจตนาฆ่าลอยมาจากดาบทุกเล่มของพวกเขา

ผู้คนนับไม่ถ้วนมุ่งเป้าไปที่ราเชลราวกับว่าพวกเขาต้องการตัดผู้หญิงคนนั้นทิ้งเพราะเธอไม่เคารพพวกเขา

ราเชลเหวี่ยงดาบของเธออย่างสงบ เผยให้เห็นแสงจ้าของแสงจันทร์

แสงทั้งหมดหายไปทันทีในขณะนี้ สิ่งที่เหลืออยู่คือเสียงสะท้อนจากการโจมตีของราเชล

เหล็กหลอมอย่างดีทั้งหมดพังทลายลงในทันที

ราเชลโบกมือไปรอบ ๆ และแกว่งดาบของเธอราวกับนางฟ้าแห่งความตาย

ฉัวะ!

ชาวอินเดียคนหนึ่งจับแขนของเขาขณะก้าวถอยหลัง

แล้วก็คนที่สอง แล้วก็คนที่สาม…

ในเวลาเพียงห้านาที ชาวอินเดียหลายสิบคนล้มลงกับพื้นเป็นอัมพาต ในขณะนั้นพวกเขาทั้งหมดสูญเสียพลังการต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง

ราเชลมีรอยแผลปรากฏบนตัวเธอสองสามจุด เธอหายใจถี่ ๆ แต่เธอดูดีมากเมื่อเทียบกับสภาพของชาวอินเดีย

ดาห์เลียตกใจมากกับภาพที่เห็น

มือปืนของเธอต่างตากระตุกอย่างบ้าคลั่งในขณะที่ใบหน้าของพวกเขาสูญเสียสีสันไปโดยสิ้นเชิง

เมื่อมาถึงจุดนี้พวกเขาก็คิดว่าราเชลจะกลายเป็นเนื้อสับ

อินเดียเป็นประเทศอารยะที่มีศิลปะการต่อสู้ที่น่ากลัว

ปกติแล้วพวกอินเดียก็คิดว่าพวกเขามีพลังมหาศาลเช่นกัน

แต่พวกเขาไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านั้นจะไม่มีค่าอะไรสำหรับราเชล พวกเขาถูกกวาดล้างไปโดยสิ้นเชิง

สีหน้าของแฟรงกี้แย่ลง

พวกเขาต่างเป็นยอดฝีมือจากอารามสวรรค์ แต่ละคนเป็นความภาคภูมิใจของอารามสวรรค์

แต่พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะจัดการกับผู้หญิงคนเดียวจากประเทศ H ได้

สีหน้าของแฟรงกี้มืดลงทันทีก่อนที่เขาจะตะโกนโดยสัญชาตญาณว่า “ตายซะ! พวกแกสมควรตาย!”