บทที่ 3410

ฮาร์วีย์พยายามรวบรวมกำลังของเขากลับมาเพื่อดูว่าโคดี้มีพลังมากแค่ไหนด้วยเทคนิคการสะกดจิต เขาไม่ต้องการฆ่าโคดี้โดยบังเอิญด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว

โคดี้ไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งนี้ เขาเหวี่ยงมีดด้วยความเร็วดุจสายฟ้าและสามารถตอบโต้ความแข็งแกร่งที่ฮาร์วีย์กดไว้ได้

เสียงดาบปะทะกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เคร้ง!

หลังจากที่ฟันไปเก้าครั้ง โคดี้ก็ดูราวกับว่าเขาพบโอกาส เขาหมุนมีดในมือแล้วฟันมันลง

อากาศเริ่มสั่นสะเทือนจากการโจมตี แม้แต่กำแพงเสียงที่พังก็ยังได้ยิน

ฮาร์วีย์ยกดาบขึ้นเพื่อป้องกันการโจมตีได้อย่างมีประสิทธิภาพ

แต่เนื่องจากเขาระงับความแข็งแกร่งของตัวเอง เขาจึงถูกบังคับให้ต้องถอยหลังไปสองสามก้าว

ดาห์เลียก้าวถอยหลังด้วยสีหน้าเย็นชา

เธอเชื่อว่าฮาร์วีย์ต้องตายแน่ แต่เธอก็ยังไม่อยากถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้องอยู่ดี

“เทพสงครามสินะ”

ฮาร์วีย์ยืนตัวตรงด้วยสีหน้าที่ประหลาดใจ

“คุณแทบจะเป็นเทพสงครามแล้ว แต่คุณกลับต้องรักษาพลังนี้ด้วยการการสะกดจิต…”

“ดูเหมือนว่าคุณจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อคุณต่อสู้นานขึ้นเช่นกัน”

"น่าสนใจ น่าสนใจจริง …”

“แต่คุณไม่เข้าใจผลที่ตามมาจากการทำสิ่งนั้นเหรอ?”

จากการวิเคราะห์ของฮาร์วีย์ โคดี้ก็ได้บีบความแข็งแกร่งของเขาออกมาทุกหยด

ด้วยเหตุนี้ ความแข็งแกร่งของเขาในฐานะเทพสงครามจึงสลายไป และผลที่ตามมาก็คือเขาจะต้องพิการ เขาจะไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปหลังจากนี้

“ผลที่ตามมาคืออะไร?”

โคดี้หัวเราะเบา ๆ

“ตราบใดที่ฉันสามารถฆ่าแกได้ ต่อให้ฉันต้องตายก็ไม่สำคัญ!”