บทที่ 344

ในตอนนี้หางตาของชาร์ลส์กระตุก เขาเอื้อมมือไปหยุดหลุยส์และบอกเขาให้อยู่เฉย ๆ

แม้ว่าการเคลื่อนไหวของฮาร์วีย์จะดูขี้เล่น แต่ก็ดูดีในเวลาเดียวกัน

ฮาร์วีย์ดูเหมือนไม่ได้ล้อเล่น ดูเหมือนว่าเขาจะเคยได้ยินเทคนิคคล้าย ๆ กันนี้ที่ไหนมาก่อน...

แคร๊ง!

ฮาร์วีย์ดีดนิ้วของเขาลงบนแจกันลายครามอีกครั้ง เขาทาบหูลงบนแจกันและฟังอย่างตั้งใจ

หลังจากทำแบบนั้นแล้วเขาก็วางแจกันลงที่เดิมและมองไปที่เชน จากนั้นเขาก็พูดว่า “นายใหญ่แห่งไนส์เวลล์ คุณจะขายแจกันชิ้นนี้หรือ?”

เชนยิ้มและพูดว่า “ถ้ามีคนเห็นคุณค่าของมัน ฉันสามารถขายได้ในราคาที่ต่ำ ก็ประมาณแปดแสนดอลลาร์”

แปดแสนดอลลาร์?

หลายคนอ้าปากค้างเมื่อได้ยินมูลค่าของมัน เห็นได้ชัดว่าแจกันนี้เป็นของปลอม เขาจะขายได้อย่างไรในราคาแปดแสนดอลลาร์?

แม้ว่ามันจะเป็นการใช้เงินแปดแสนดอลลาร์เพื่อซื้อมิตรภาพกับตระกูลไนส์เวลล์ แต่ราคาก็ยังสูงเกินไป แจกันปลอมนี้อาจมีมูลค่าไม่ถึงแปดดอลลาร์ด้วยซ้ำ

“ถ้ามันมีมูลค่าแปดแสนดอลลาร์ ผมก็อยากได้”

หลังจากนั้นฮาร์วีย์พูดออกมาโดยไม่รอให้คนอื่นเสนอราคา

เชนมองฮาร์วีย์อย่างค้นหาและพูดว่า “โอเค ฉันจะขายให้คุณ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

หลายคนที่อยู่รายรอบอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเสียงดัง เขาคงเป็นบ้าไปแล้ว เขาเสนอจะซื้อของปลอมนี้ในราคาแปดแสนดอลลาร์ เขามีเงินมากขนาดนั้นหรือไง?

หลุยส์เป็นคนแรกที่เยาะเย้ย จากนั้นเขาก็พูดว่า “หนุ่มน้อย นายจะมาเล่นตลกอะไร? นายยังคงทำตัวเหมือนเหนือกว่า นายมีเงินมากขนาดนั้นเลยหรือไง?”

“แจกันนี้ตีมูลค่าสูงสุดก็เพียงแค่เพียงแปดดอลลาร์เท่านั้น และตอนนี้นายกำลังทำตัวราวกับว่านายกำลังได้เปรียบงั้นเหรอ!”