บทที่ 3452

ฮาร์วีย์ ยอร์กยังคงเงียบในขณะที่เขามองรูปภาพของคนที่ทุบตีซีนเธียร์ผ่านโทรศัพท์อย่างใจเย็น

วิเวียน ฮอลล์ได้รวบรวมภาพของทุกคน รวมถึงคุณนายลีให้แก่ฮาร์วีย์ทำทั้งข้อมูลของพวกเขาด้วย

หลังจากดูภาพหน้าจอแล้ว ฮาร์วีย์ก็เงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่หญิงสาวเจ้ากี้เจ้าการตรงหน้า

“เธอคือสเตลล่า มิลเลอร์ ศิษย์ของหลงเหมินแห่งฟลัตเวลล์ และลูกน้องส่วนตัวของคุณนายลี?”

"แหม? คุณนี่รู้จักด้วยเหรอว่าฉันเป็นใคร? ดูเหมือนจะทำการบ้านมาดีเลยสินะ!”

สเตลล่ารู้สึกภูมิใจอย่างยิ่ง เมื่อฮาร์วีย์เองก็รู้ว่าเธอเป็นลูกน้องของคุณนายลี

“รู้แล้วทำไมยังไม่รีบไสหัวออกไปอีกล่ะ?!

“ถ้าฉันเอ่ยปากสั่งแค่ครั้งเดียว พวกคุณสองคนพิการได้เลยนะ!

“คนบ้านนอกแบบนี้กล้าดียังไงมาทำตัวอวดรวยที่นี่!

“ดูสารรูปตัวเองบ้างสิ! คุณคิดว่าจะมีสิทธิ์มาขอกินฟรีที่นี่หรือไง?!”

ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาและเลขานุการส่วนตัวของคุณนายลี สเตลล่ารู้ดีว่าคนประเภทไหนที่จะมีสิทธิ์ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิด

เธอบอกได้เลยว่าคนอย่างฮาร์วีย์คงไม่ได้รับคำเชิญ

เหล่าพนักงานต้อนรับสาวต่างแสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม ดวงตาได้รูปของพวกเธอเต็มไปด้วยสายตาถากถางขณะจ้องมองมาที่ฮาร์วีย์

พวกเธอคิดว่าเขาน่าขัน

นี้เป็นงานที่จัดขึ้นอย่างพิถีพิถัน! ตัวตนของแขกจะถูกตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนเพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาด

พวกคนที่ไม่เป็นที่รู้จักไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะก้าวเท้าเข้าไปข้างใน

'แล้วพวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร?'

'ผู้ชายคนนี้แต่งตัวเรียบง่ายมาก เขาดูไม่เหมือนนายน้อยหรือเจ้าชายที่มักจะแต่งตัวอย่างโก้หรูเลยแม้แต่น้อย’

ในตอนนี้สเตลล่าและคนอื่น ๆ ดูถูกฮาร์วีย์และดิลลอน

ฮาร์วีย์หันกลับไปมองดิลลอนที่กำลังก้มหน้าอยู่

“คนของพวกนายไม่รู้จักมารยาทเลยเหรอ?

“ลืมกฎของหลงเหมินไปแล้วหรือไง?”

ดิลลอนไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว หลังจากได้ยินคำถามเหล่านั้น

สเตลล่าและคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะเย้ยหยันเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดถึงหลงเหมิน