บทที่ 3471

แมนดี้ครุ่นคิดสถานการณ์อยู่ครู่หนึ่ง

"ฉันมาคิดในเรื่องนี้ดูแล้ว

“เราชวนเธอไปที่อื่นสองสามครั้ง ก่อนที่เธอจะยอมพบกันที่สนามชนวัว

“ประการที่หนึ่ง: เธอไม่อยากเสียเวลามาพบกับเราอีก

“ประการที่สอง: เธอต้องการอวดความโหดร้ายของเธอ

“ประการที่สาม: บางทีเธออาจต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อที่จะดูว่าฉันคู่ควรที่จะเจรจากับเธอหรือไม่”

ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างสงบ

“เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจทีเดียว ไม่แปลกใจแล้วที่เธอจะได้เป็นนายหญิงลำดับที่ห้าของเจฟฟ์ได้ แม้จะไม่มีภูมิหลังหรือตัวตนที่ทรงพลังก็ตาม”

เมื่อตระหนักว่าผู้หญิงคนนั้นอาจจะค่อนข้างไม่เหมือนใคร ฮาร์วีย์จึงส่งข้อความจากโทรศัพท์ออกไป

ท้ายที่สุดแล้ว กันเอาไว้ย่อมดีกว่าต้องมาแก้ภายหลัง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็มาถึงชานเมืองฟลัตเวลล์ ซึ่งมีสถานที่ที่ดูคล้ายโคลอสเซียมปรากฏอยู่

สถานที่นั้นกว้างขวางมาก ตัวอาคารดูราวกับถูกจำลองมาจากโบราณสถาน

ด้านทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตกมีอัฒจันทร์สูงสิบฟุต มีทางเข้าของกระทิงอยู่ทางทิศเหนือ

พื้นที่แฉะ ๆ ที่คล้ายกับสนามฟุตบอลตั้งอยู่ใจกลางสถานที่

มีราวเหล็กหุ้มด้วยลวดหนามล้อมรอบสถานที่เช่นกัน กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปทั่วสถานที่

แน่นอนว่ามีวัวตายอยู่ในสถานที่แห่งนี้มากมาย

ในขณะนั้นไม่มีวัวตัวใดกำลังทำการแสดงอยู่ แต่ผู้คนซึ่งสวมชุดดั้งเดิมนั่งอยู่รอบอัฒจันทร์

บ้างก็นั่งเงียบ ๆ บางคนดูโกรธเกรี้ยว บ้างก็เฉื่อยชา ขณะที่คนอื่น ๆ ดูสนุกสนานราวกับถูกอะดรีนาลีนฉีดเข้าไป