บทที่ 3473

ผู้คนที่นั่นมีรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นเหตุการณ์เช่นนี้

เอลานอร์สูบเลือดสูบเนื้อคนอื่นด้วยเคล็ดลับนี้มาเป็นเวลานานมากแล้ว

ไม่ว่าแมนดี้จะเลือกวัวตัวไหน วัวตัวนั้นก็มักจะต้องตายเสมอ

มันอาจจะถูกวางยาพิษจนถึงตาย หรืออาจจะเสียชีวิตด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสก็เป็นได้

เนื่องจากนี่คือถิ่นของเอลานอร์ คำพูดของเธอจึงเป็นคำสั่งเด็ดขาดเสมอ!

“คุณกำลังล้ำเส้นนะซีอีโอสแตนตัน”

แมนดี้ขมวดคิ้ว เธอไม่ใช่ผู้หญิงไร้เดียงสาที่เพิ่งเข้ามาสู่โลกธุรกิจอีกต่อไป...

เธอรู้ดีว่าถ้าเธอเดิมพันกับเอลานอร์จริง ๆ เธอคงจะแพ้อย่างแน่นอน หรือมีความเสี่ยงที่จะแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย

บางทีเอลานอร์อาจจะเป็นคนจัดฉากเรื่องทั้งหมดขึ้นมา...

เอลานอร์ต้องการให้แมนดี้เสียเงินหนึ่งร้อยห้าสิบล้านดอลลาร์ไปโดยปริยาย

“ล้ำเส้นเหรอ?” เอลานอร์ตะคอกอย่างเย็นชา เธอยักไหล่ ริมฝีปากของเธอขดเป็นรอยยิ้มจาง ๆ

“ในฟลัตเวลล์หรือแม้แต่ภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ H ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากทวงเงินฉัน

“ที่ฉันยังปล่อยให้เธอยังมีลมหายใจอยู่ก็ถือว่าเห็นแก่เธอมากพอแล้ว

“ฉันเสียเวลากับเธอไปมากแล้ว แต่เธอยังไม่ยอมเล่นเกมกับฉันอย่างนั้นเหรอ?

"อะไรกัน? นี่คิดจะดูถูกพวกเราใช่ไหม?”

เอลานอร์เงยหน้าขึ้นอย่างสงบ

เธอยังคงนั่งอยู่อย่างเดิม แต่สีหน้าดุดันกลับปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ ราวกับว่าเธอเป็นราชินีที่กำลังดูแคลนหญิงสาวผู้ต่ำต้อย

"เอ่อ…"

แมนดี้ลังเล เธอรู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องโกรธอย่างแน่นอนถ้าเธอไม่ยอมรับคำท้าของอีกฝ่าย

แต่ถ้าเธอรับคำท้าเงินก็จะลอยหายไป

แม้ว่าเธอจะมีประสบการณ์มามากมาย แต่แมนดี้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกลังเล

ในขณะที่แมนดี้ถูกบีบให้จนมุมก็มีคนก้าวออกมาและจับมืออันอ่อนโยนของเธอก่อนที่จะแสดงรอยยิ้มอันอบอุ่น

“ให้ผมจัดการเรื่องนี้เองเถอะ”

ฮาร์วีย์เดินไปหาฝูงชนก่อนที่จะยิ้มอย่างสงบให้เอลานอร์

“ซีอีโอสแตนตันใช่ไหม? ผมจะเล่นกับคุณเอง