บทที่ 3540

“แม้ว่านายน้อยบาวเออร์จะได้เล่นสนุกกับผู้หญิงของนายทุกคน แต่นายก็ต้องโทษผู้หญิงพวกนั้นสิ!”

"ใช่แล้ว! นายจะมาเรียกร้องอะไรจากนายน้อยบาวเออร์ได้ยังไง!”

“นายจะฆ่าทุกคนที่นี่เพื่อผู้หญิงแบบนั้นน่ะหรอ!”

ฝูงชนตกอยู่ในความโกลาหล ทำท่าทางราวกับว่าฮาร์วีย์กำลังหาเหาใส่หัว

เพียะ!

ฮาร์วีย์เพิกเฉยต่อพวกเขาและเหวี่ยงหลังฝ่ามือไปบนใบหน้าของเจฟฟ์อย่างเด็ดเดี่ยว

“นายเป็นพวกเศรษฐีเสเพล

“นายคิดว่าตัวเองจะสามารถทำทุกอย่างได้ตามต้องการนั้นเหรอ? นั่นมันมากเกินไปหน่อยแล้ว

“นายไม่เห็นแล้วว่าใครเป็นคนคุมที่นี่

“ฉันต่างหากที่เป็นคนตัดสินใจว่านายจะอยู่หรือตาย

“ทำไมฉันต้องเอาหลักฐานมาแสดงให้ดูด้วย

“นายควรจะคิดให้ดีว่านายจะส่งเธอมาให้ฉันแต่โดยดี หรือจะบอกฉันว่าเธออยู่ที่ไหนกันแน่”

ฮาร์วีย์ตบหน้าเจฟฟ์อีกครั้ง

“ถ้าไม่อย่างนั้น ถ้าฉันพลั้งมือทำอะไรไปก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน

“แต่ถ้าฉันเผลอทำอะไรลงไปแล้วล่ะก็ ฉันจะชดเชยความสูญเสียของตระกูลนายให้เอง”

“ฮึ!”

เจฟฟ์คำรามขณะที่สะดุด เขาเกือบจะละทิ้งความเยือกเย็นที่เคยมีไปจนสิ้น

รอยฝ่ามือสีแดงชาดสองรอยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา และมีเลือดไหลออกมาจากมุมปาก เขาอยู่ในสภาพที่น่าสมเพช

ฝูงชนทั้งหมดเงียบไป

บรรดาอนุภรรยา แขกเหรื่อ และบอดี้การ์ดเริ่มเฉื่อยชาลงเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาพูดไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียว

เมื่อเทียบกับการที่ฮาร์วีย์บุกเข้ามาในชาริตี้ การ์เด้น การที่เขาตบหน้าเจฟฟ์นั้นน่าตกใจกว่ากันมาก

ความภาคภูมิใจของเจฟฟ์มลายหายไปแล้วในขณะนั้น

แคลร์โกรธมาก

'ไอ้สารเลวนั่นทำแบบนี้ผู้ชายของฉันได้ยังไง!'