บทที่ 357

ณ คฤหาสน์ซิมเมอร์

ผู้อาวุโสซิมเมอร์นั่งอยู่ที่ ๆ ประจำของเขา ที่นั่งของเขาให้ความรู้สึกเหมือนบัลลังก์เหล็กเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงพลังและอำนาจของเขา

ตระกูลซิมเมอร์นั้นหยิ่งผยองจริง ๆ พวกเขาเชื่อว่าตระกูลซิมเมอร์เป็นคนชั้นสูง เป็นตระกูลเฟิร์สคลาส

กฎระเบียยภายในยุ่งยากและซับซ้อน ต้องจัดเตรียมที่นั่งอย่างเหมาะสมว่าใครนั่งที่ไหน ช่างเป็นเรื่องตลกจริง ๆ

ลิเลียนเห็นผู้อาวุโสซิมเมอร์กำลังโกรธ จึงหันไปสั่งฮาร์วียว่า “ฮาร์วีย์! รีบเข้าไปขอโทษผู้อาวุโสซิมเมอร์สิ! ดูว่าเขาจะให้คำแนะนำอะไรกับแกบ้าง!”

“ผู้อาวุโส คุณพยายามทำเพื่อแซ็คจริง ๆ งั้นเหรอ?”

ฮาร์วีย์หัวเราะ

“ฮาร์วีย์ ไม่เพียงแต่นายมีความสามารถเท่านั้น แต่นายยังกล้ามากเหมือนกัน!”

ผู้อาวุโสซิมเมอร์ที่มีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ น้ำเสียงของเขาฟังดูดุดัน

“ผมไม่รู้ว่าคุณเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้แบบนี้มาจากไหน แต่คุณคิดว่าจริง ๆ แล้วคุณสามารถไต่อันดับได้จากทักษะเล็ก ๆ น้อย ๆ นั่น และทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการในตระกูลซิมเมอร์นี้งั้นเหรอ?”

“ถ้าไม่ใช่เพราะนาย แซ็คก็คงไม่ต้องทุกข์ทรมานใจขนาดนี้! เขาเป็นถึงรองซีอีโอของตระกูลซิมเมอร์ ความอับอายของเขาก็เหมือนกับความอับอายของตระกูล!”

“ฉันถามนายหน่อยเถอะ ว่านายตั้งใจทำให้เรื่องบ้า ๆ นี้เกิดขึ้นใช่ไหม?”

“ผู้อาวุโส คุณก็รู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว”

“ผมไม่ใช่คนเดิมพัน”

“ก่อนที่คุณจะซักถามอะไรผม ทำไมคุณไม่ไปถามแซ็คว่าทำไมเขาถึงเป็นคนงี่เง่าแบบนี้” ฮาร์วีย์พูด

“นาย...”

ผู้อาวุโสซิมเมอร์โกรธมากจนใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ นิ้วของเขากระตุกสั่นไม่หยุด

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไม่เชื่อว่าฮาร์วีย์จะสามารถเข้าร่วมงานแสดงวัตถุโบราณได้ เขาก็คงหยุดแซ็คไม่ให้เดิมพันอะไรแบบนั้น

แต่การที่ฮาร์วีย์คุกเข่าหรือไม่นั้นเป็นเพียงแค่ฉากแสดงเพื่อความบันเทิง มันเป็นอะไรที่ดูสนุกมากเลยทีเดียว

แต่ใครจะคิดว่าจริง ๆ แล้วเขามีสิทธิ์เข้าร่วมและนั่งข้างเจ้าภาพอย่างตระกูลไนส์เวลล์ได้