บทที่ 3564

“นั่งลงตรงนี้! ฉันจะใช้กำลังของฉันช่วยให้คุณฝ่าขีดจำกัดของตัวเองไป!”

เลย์น ไนส์เวลล์ให้คนขนฟูกนั่งออกมาและชี้นิ้วให้อัลโด จอห์นนั่งบนนั้น

จากนั้นเธอก็หายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะตบหน้าผากของเขา

จากนั้นเธอก็ตบขมับของเขาก่อนจะตบตรงกลางอกและจุดอื่น ๆ…

ในที่สุดเธอก็ตบบริเวณอุ้งเชิงกรานของอัลโดก่อนที่ใบหน้าของเธอจะสูญเสียสีไปจนหมด เธอกลายเป็นคนอ่อนแอทันที

ในทางกลับกัน อัลโดกลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่า ใบหน้าของเขาแดงราวกับมะเขือเทศ

เลย์นล้มลงบนเก้าอี้ของเธอก่อนที่เธอจะหายใจไม่ออก

อัลโดอดไม่ได้ที่จะหัวเราะหลังจากรู้สึกถึงพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อเห็นอัลโดเป็นเช่นนั้น

พวกเขาประหลาดใจอย่างยิ่งกับภาพที่เห็น ท้ายที่สุดแล้ว ผู้คนในฟลัตเวลล์ต่างก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้อยู่บ้าง

“เป็นไปได้ยังไง?! เมื่อก่อนอัลโดดูอ่อนแอมาก แต่ตอนนี้เขาดูเหมือนเป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง!”

“นี่มันบ้าไปแล้ว!”

“ผู้สอนไนส์เวลล์ช่วยให้เขาประสบความสำเร็จได้อย่างแท้จริง!”

“บางทีเราอาจจะได้เป็นยอดฝีมือก็ได้ ถ้าเธอสอนอะไรแบบนี้กับพวกเรา!”

ทุกคนเต็มไปด้วยความชื่นชมเมื่อพวกเขามองไปที่เลย์น บางคนถึงกับคุกเข่าลง

ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนในฟลัตเวลล์ต่างก็ปรารถนาที่จะเป็นยอดฝีมือด้านศิลปะการต่อสู้

พวกเขาอาจจะมีโอกาสได้สานสัมพันธ์กับอาจารย์สาวสวยเช่นนี้ในอนาคต หากได้รับการสั่งสอนจากเธอ! ช่างเป็นความฝันที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!

ความภาคภูมิใจของเลย์นสามารถเห็นได้จากการแสดงออกที่เย็นชาของเธอ

อาจารย์อีกเก้าคนก็แสดงสีหน้าเย่อหยิ่งเช่นกัน

แม้แต่วิลเบอร์ ลีก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกก่อนที่เขาจะจ้องมองไปที่ฮาร์วีย์ ยอร์กพร้อมทั้งเอานิ้วหัวแม่มือวาดผ่านลำคอของตัวเอง

แน่นอนว่าเขากำลังบอกฮาร์วีย์ว่าหอฝึกยุทธของเขาขุดไม่ขึ้นแล้ว!