บทที่ 3613

“หยุดพูดได้แล้ว!

"คุณต้องการอะไร?!"

แมนดี้มีทีท่าระมัดระวังตัว

รูบี้หัวเราะเบา ๆ

“คุณควรคุยกับซีอีโอซิมเมอร์แทนจะดีกว่าค่ะคุณเยตส์

“เราเป็นแค่คนนอกคงไม่สะดวกที่จะเข้าไปยุ่มย่าม

“ตราบใดที่ซีอีโอซิมเมอร์ยอมรับข้อเสนอของเรา เราก็จะทำให้ความปรารถนาของคุณกลายเป็นจริง”

ทันทีที่เธอได้ยินคำพูดของรูบี้ ลิเลียนก็จ้องไปที่แมนดี้ราวกับว่าเธอถูกฉีดสารอะดรีนาลีนเข้าไป

“ไอ้สารเลวฮาร์วีย์นั่นกำลังสร้างปัญหาให้กับนายน้อยบาวเออร์! ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นเพื่อนแบบไหนถึงทำแบบนี้ได้ แต่ตอนนี้เขากำลังทำให้หุ้นของนายน้อยบาวเออร์เกิดความปั่นป่วน!

“โทรหาเขาเดี๋ยวนี้เลย!

“บอกให้เขาหยุดเดี๋ยวนี้!

“ถ้าเขาไม่หยุด ฉันจะให้บทเรียนชนิดที่เขาจะไม่มีวันลืม!”

แมนดี้ถึงกับชะงัก หลังจากนั้นเธอก็จ้องไปที่รูบี้อย่างเอาเป็นเอาตาย

“เธอช่างไร้ยางอายสิ้นดี!”

รูบี้ตอบด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

“คุณพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไงคะ?

“เราไม่ได้เป็นคนขอให้ทำแบบนี้นะ แม่ของคุณเป็นคนทำ

“ตราบใดที่คุณโทรหาฮาร์วีย์และบอกเขาให้หยุดสิ่งที่เขาทำกับนายน้อยบาวเออร์…

“แม่ของคุณก็จะได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ

“หุ้นของเธอก็จะไม่ร่วงลงมาด้วย

“นี่ไม่ใช่ทางเลือกที่ยากลำบากสำหรับคุณในตอนนี้ใช่ไหมคะ?

“คุณกับฮาร์วีย์หย่ากันแล้ว การขาดทุนของเขาไม่ได้มีความหมายอะไรกับคุณตอนนี้ใช่ไหม?”

แมนดี้จ้องมองรูบี้ด้วยท่าทีเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง